فهرست مقالات انتشار يافته در ”تودهاىها“ در سال ١٣٨٨
فهرست مقالات انتشار يافته در ”تودهاىها“ در سال ١٣٨٨
شماره 1388/ 9 http://www.tudeh-iha.com/?p=937&lang=fa
تاريخ حزب ما، «تاريخ اين مبارزات است»
مقاله ١٣٨٨/ ٨
متن ابرازنظر (سى آوريل ٢٠٠٩)
رفيق گرامى فرهاد
با سلام و آروزى سلامتى
چون نتوانستم از طريق سايت ”تودهاىها“ اين چند خط را بنويسم، از اين طريق آن را براى شما مىفرستم.
«با سلام
تلاش شما براى پايان داده به پراكندگى فكرى در ميان صفوف تودهاىها قابل تحسين است، اگر چه واقعبينانه نيست. كافى است نظرى به سايتهاى ”عدالت“ و ”صداى مردم“ و سايتهاى مشابه انداخت تا از عبث بودن اين تلاشها مطمئن شد.
”راه توده“ چه هدفى را دنبال مىكند
مقاله شماره ١٣٨٨/ ٧
ميان ”راه توده“ و ”پيك نت“ تقسيم كار جديدى پديد آمده است.
تا گذشته نه چندان دور، محتواى نوشتارهاى اولى به سطح دومى رسانده شده بود و هر دو برنامه «سردبير راه توده» را به مورد اجرا گذاشته بودند. برنامه او انتشار يك نشريه «كيهان لندن از ”چپ“» است. به خاطر پافشارى او بر تحقق بخشيدن به اين برنامه براى نشريه حزبى راه توده، نگارنده اين سطور شماره نخستين دوره دوم نشريه را در مهرماه ١٣٧١ بدون شركت على خدايى منتشر كرد. تنها پس از انتشار شماره اول نشريه بدون شركت او، در ظاهر تمكين كرد و برنامه انتشار يك نشريه تودهاى، با محتواى مشابه دوره اول راه توده را پذيرفت.
اطلاعیه دبیرخانه کمیته مرکزی حزب توده ایران – درود پر شور بر جنبش کارگری ایران!
مقاله شماره 1388/ 6
حزب توده ایران، ضمن حمایت قاطع از فعالیت سندیکاهای مستقل کارگری و حق برگزاری آزادانه مراسم روز جهانی کارگر هجوم گزمگان رژیم به مراسم اول ماه مه در تهران را به شدت محکوم کرده و در دفاع از منافع و حقوق طبقه کارگر و دیگر زحمتکشان بویژه باهدف تامین حقوق سندیکایی آنان، همه سازمان های مستقل سندیکاهایی را به اتحاد عمل و تقویت صفوف جنبش کارگری-سندیکایی موجود کشور فرا می خواند.
زندهباد بحث بين تودهاىها (١١) جفت ديالكتيكى آزادى و عدالت اجتماعى
مقاله ١٣٨٧/ ٥
خانم نيلوفر گرامى
از ابراز نظرتان سپاسگزارم. كوشيدم در نوشتار فراهم شده، اشارهاى به ديدگاههايتان داشته و نكاتى از آن را با شما و همه تودهاىها در ميان بگذارم.
برداشت من از ديدگاه شما آنست كه بايد بدون «چپگرايى»، شعارهايى را در ميان گذاشت كه زمينه عينى تحقق آنها در شرايط كنونى وجود داشته باشند. براى نمونه، در شرايطى كه طبقه كارگر ضرورت «شعار سرنگونى رژيم» را هنوز درك نكرده، نمىتوان اين شعار را به ميان آورد. چنين شعارى را شما مصداق ”چپگرايى“ مورد نظر لنين در ”بيمارى كودكى چپگرايى در كمونيسم“ مىدانيد.
بر اين پايه شما باور داريد كه در ميان نهادن شعار ”طرد ولايت فقيه“ «مضمونى جز روند آزادى و دموكراتيزه كردن حيات كشور ندارد. ازاينرو مىتواند [اين روند] به ايجاد محور اتحادى عملى براى همه نيروهاى ملى و دموكراتيك و آزادىخواه عليه ديكتاتورى ولايت فقيه باشد.»
اگر با برداشت من از مضمون و درونمايه نوشته خود توافق داريد، آنوقت مىتوان نكات زير را برجسته ساخت:
زندهباد گفتگو ميان تودهاىها (١١) ژرفش تضاد در نظام حاكم شرايط عينى تحول انقلابى
مقاله شماره 1388/4
ورود ميرحسين موسوى به پهنه انتخابات رياست جمهورى نشان ژرفش تضاد حاكم بر نظام سرمايهدارى حاكم بر كشور است.
پيروزى نيروهاى راستگرا در ”نبرد كه بركه“ پس از مرگ آيتالله خمينى مىبايستى با ايجاد يكدست شدن حاكميت سرمايهدارى تثبيت مىشد. دسترسى به اين هدف، با مقاومت سال ١٣٧٦ مردم و انتخاب محمد خاتمى به رياست جمهورى به جاى ناطق نورى، به تعويق افتاد. مسدود ساختن امكان دگرگونىهاى اصلاحى در دوران هشت ساله رياست جمهورى محمد خاتمى، پاسخى بود به مقاومت مردم در برابر يكدست شدن حاكميت سرمايهدارى در انتخابات سال ١٣٧٦.
پيروزى محمود احمدىنژاد در انتخابات رياست جمهورى در سال ١٣٨٤، باوجود تضادهاى موجود در حاكميت، نهايتاً به معناى يكدست شدن حاكميت سرمايهدارى در جمهورى اسلامى بود؛ يكدست شدنى كه بلافاصله با تغيير قانون اساسى و نقض غيرقانونى عمدهترين اصل زيربنايى آن، يعنى اصل ٤٤ قانون اساسى بيرون آمده از دل انقلاب مردمى- آزاديخواهانه و ملى- ضدامپرياليستى بهمن ٥٧، همراه بود. فراهم نمودن شرايط نقض غيرقانونى اصل ٤٣ و ٤٤ قانون اساسى را نيروهاى راستگرايى كه دست بالا را در حاكميت پيدا كرده بودند، با نقض پيگير و خشن بخش ”حقوق ملت“ در قانون اساسى و در مركز آن اصل ٢٦، در دو دهه اخير فراهم نموده و به مورد اجرا گذاشتند.
باوجود يكدست شدن حاكميت سرمايهدارى با انتخاب محمود احمدىنژاد در انتخابات رياست جمهورى دوره نهم، حاكميت نتوانست از ثبات ضرورى و دلخواه نظام برخوردار گردد.
فرازهاى اولين سخنرانى انتخاباتى موسوى «استقلال و آزادى، برنامهريزى، استفاده از همه نيروهاى انسانى» فعاليت آزاد مدافعان انقلاب محك است!
مقاله شماره ٢/١٣٨٨
ميرحسين موسوى در اولين نطق انتخاباتى خود در پايان سال در تهران، دستاورد بزرگ انقلاب مردم، يعنى «استقلال و آزادى» را «نعمتى» ناميده و مىگويد كه اين دستاورد «بيشتر از ديگر تحولات و دگرگونىها نظرم را جلب مىكند.» حضور «دهها هزار مستشار فرنگى در ادارات و نهادهاى گوناگون كشور … [و قرار داشتن] ايران جزو حلقه دفاعى [بخوان تجاوزى] غرب …» و «حساب بانكى ١٠ ميليارد دلارى ايران در اختيار آمريكا [كه] آمريكايىها بر اساس تشخيص خود از آن هزينه مىكردند … و دستاندركاران [ايرانى] از خود اختيار نداشتند و درست مثل يك نوكر بودند» را او به درستى به عنوان علايم فقدان استقلال كشور برمىشمرد.
موسوى با اشاره به خطرى كه برنامه استراتژيك نظامى- سياسى امپرياليسم آمريكا در ارتباط با طرح «خاورميانه بزرگ» براى استقلال ايران در بر دارد، اهميت توجه خاص به «سند چشمانداز ٢٠ ساله» براى تحكيم استقلال كشور و قدرت دفاعى آن را خاطر نشان ساخت.
زندهباد بحث بين تودهاىها (١٠) ضرورت درك ابعاد شعار ”طرد رژيم ولايت فقيه“
مقاله ٣/١٣٨٨
ظاهراً يكى از جانبداران شعار ”طرد رژيم ولايت فقيه“ كه خود را ”على خامنهاى“ ناميده، نامهاى از طريق پست الكترونيكى براى ”تودهاىها“ ارسال كرده است. او مايل است با ابتكارا ”خلاق“ خود گويا نادرستى مقاله ”زندهباد بحث بين تودهاىها (٩) … محتواى مبهم اتحاد در اسناد ”پلنوم وسيع“ http://www.tudeh-iha.com/?p=884&lang=fa را مورد خطاب قرار داه و به ”نقد“ بكشد. اما از آنجا كه نمىتواند استدلالى براى انتقاد خود مطرح سازد، مىكوشد با برخوردى استهزا و توهين آميز ”دل خود را خالى كند“! او مىنويسد: «سلام، به ساواك جمهورى اسلامى و نگهدارنده ولايت فقيه زدى به خال و بايد كارى كرد كه حزب توده از اين شعار دست بر دارد و ولايت فقيه را ول كند، كه مسئله اصلى همين است و جمهورى اسلامى را به خطر و نابودى ميكشد و شما همين شعار را رد كنيد و ما شما را هم از نظر مالى و بقيه امكانات از شما پشتيبانى ميكنيم. درود بر شما»
آيا طرح نامه ارسال شده و كوشش براى افكندن روشنايى بر آن ضرورى است؟ پاسخ مثبت است.