در شب جمعه، حمله اسرائیل به ایران آغاز شد و تا کنون ادامه دارد؛ حملهای که از دیدگاه حقوق بینالملل، غیرقانونی به شمار میآید.
جمهوری اسلامی با نظام سرمایه داری وحشی و سرکوب کارگران، زنان، روشنفکران و اقلیت های خلقی، دینی و دگراندیشان عملا خود را در مقابل اسرائیل ضعیف کرد و به دستگاه امنیتی پر از جاسوس غرب خود متکی شد.
اسرائیل ادعا میکند جمهوری اسلامی در آستانه دستیابی به سلاح هستهای است، اما تاکنون هیچ مدرک معتبری ارائه نکرده و این ادعا از سوی آژانس بینالمللی انرژی اتمی رد شده است. تازه اگر این ادعا واقعن هم درست باشد، معلوم نیست چه ربطی به اسرائیل دارد. سازمان ملل و بینالمللی انرژی اتمی پس چه کاره اند؟
ایران از سال ۱۹۶۸ عضو پیمان منع گسترش سلاحهای هستهای (NPT) است و برنامه هستهای آن تحت بازرسی IAEA قرار دارد. کل مسئله اینکه آیا ایران حق غنیسازی اورانیوم و تا چه سطحی را دارد، اساس توافق هستهای ۲۰۱۵ (JCPOA) بود. این توافق بین ایران از یک سو و چین، روسیه، آمریکا، فرانسه، آلمان، بریتانیا و اتحادیه اروپا امضا شد و در شورای امنیت سازمان ملل تصویب شد، بنابراین بخشی از حقوق بینالملل است.
در گزارش محرمانه ۳۱ مه که بعدها علنی شد، فقط به سه مورد آزمایش اعلامنشده در اوایل دهه ۸۰ اشاره شده که شواهدی از ادامه آن وجود ندارد.
روزنامه آمریکایی وال استریت ژورنال گزارش داد، این مذاکرات یک پوشش بود. تایمز اسرائیل و آکسیوس نیز توضیح دادند که چگونه رئیسجمهور ترامپ و دولت او به صورت عمومی مخالف حمله اسرائیل بودند، اما در خفا از آن حمایت میکردند. اتحادیه اروپا و بریتانیا نیز در این بازی دوگانه شرکت داشتند. IAEA نیز دقیقاً یک روز پیش از حمله، بیانیهای صادر کرد که مورد انتقاد ایران قرار گرفت.
بنابراین، حمله اسرائیل جمهوری اسلامی را غافلگیر کرده است.
دیدگاهتان را بنویسید