–
کارشناسان هشدار میدهند: هر روز تأخیر در توسعه میادین مشترک نفت و گاز یعنی از دست رفتن سهم ایران و افزایش سود قطر. ایران با دومین ذخایر بزرگ گازی جهان، میتواند غول انرژی منطقه باشد؛ اما تحریمها، کمبود سرمایه و فناوری، رانت بازی، ندانم کاری های مدیریتی و دستگاه فاسد اداری و ولایی مانع جدی توسعه شدهاند.
بیتوجهی به این حوزه، به گفته کارشناسان، نهتنها منافع ملی را از بین میبرد بلکه سرمایه نسلهای آینده را نابود میکند. در میدان پارس جنوبی، قطر هماکنون بیش از ایران برداشت میکند و این به معنای از دست دادن بخشی از دارایی ملی ماست.
قمصری ، مدیر سابق امور بینالملل شرکت ملی نفت، به درستی هشدار میدهد:
«هر روزی که ما برداشت نمیکنیم، طرف مقابل سهم ما را میبرد. توسعه میادین مشترک دیگر یک انتخاب نیست، بلکه ضرورتی حیاتی برای امنیت و بقای اقتصادی کشور است.»
ولی راه حل رژیم راه حل نئولیبرالیستی است. محسن قمصری میگوید:
«قراردادهای نفتی باید برای سرمایهگذاران جذاب باشند تا جرات ورود به پروژههای ما را پیدا کنند. بدون تضمین بازگشت سرمایه و مصونیت سیاسی، توسعه ممکن نیست.»
یعنی صنعت نفت ما با این هم درآمد به دلیل دزدی هایی که از خزانه آن به ویژه از طرف طرفداران ولایت فقیه می شود، خودش سمرایه لازم برای دفاع از منافع ملی ما را ندارد.
حسن مرادی، کارشناس انرژی، تأکید میکند:
«تا وقتی میادین مشترک تعیینتکلیف نشوند، هر روز تأخیر، به سود همسایه تمام میشود. ابتدا باید سراغ این میادین برویم و سپس به سراغ میادین داخلی.»
عدم سرمایهگذاری در این بخش، خسارتهای جبرانناپذیری دارد. از دید کارشناسان، استفاده از ظرفیت شرکتهای داخلی، بورس انرژی و قراردادهای IPC میتواند راه نجات باشد.
این هم یکی از دلایلی که باید از این رژیم فاسد رانتی و نئولیبرالیستی با دیکتاتوری ولی فقیه گذر کرد.
دیدگاهتان را بنویسید