–
طرح صلح Donald Trump بار دیگر در مرکز مناقشات خاورمیانه قرار گرفته است. در حالی که در واشنگتن از «صلح تاریخی» سخن گفته میشود، در تپههای کرانه باختری صدای زیتونشکنها و فریاد کشاورزان فلسطینی به گوش میرسد.
وزیر خارجه آمریکا Marco Rubio هشدار داده که برنامهی انضمام کامل کرانه باختری از سوی اسرائیل، «تهدیدی علیه صلح» است. اما در همان روز، در روستای Turmus Ayya، زمینهای زیتون به آتش کشیده میشود و زنان و مردان فلسطینی از بیم حملهی شهرکنشینان مسلح، در پناه کوهها پنهان میشوند.
در حالی که ارتش اسرائیل منطقه را « نظامی» اعلام میکند، فعالان حقوق بشر میگویند هدف، جلوگیری از برداشت محصول و ایجاد فشار اقتصادی است. این وضعیت را «حمله به هویت فلسطینی» مینامند.
در تلآویو، دولت راستگرای Benjamin Netanyahu و وزیر امنیت ملی Itamar Ben-Gvir در پی قانونی هستند که حضور فعالان خارجی در کرانه باختری را ممنوع میکند. آنان این فعالان را «حامیان ترور» میخوانند و ورودشان را برای ۹۹ سال ممنوع کردهاند.
اما آن سوی سیاست، زندگی در جریان است. هر دانهی زیتون که از شاخه میافتد، یادآور فاصلهی میان صلح آمریکایی- اسراییلی و واقعیت داغ زمینهای اشغالی است.
در برابر این سیاستهای نژادپرستانه و آپارتایدی، سکوت جایز نیست. طرحهایی که به نام «صلح» ارائه میشوند اما در عمل به سرکوب، تبعیض و اشغال بیشتر منجر میشوند، نه تنها صلح را تقویت نمیکنند بلکه آن را نابود میسازند. سوزاندن زمینهای زیتون، ممنوعیت ورود فعالان حقوق بشر، و نظامیسازی مناطق کشاورزی، همگی نشانههایی از سیاستی هستند که هویت، فرهنگ و معیشت مردم فلسطین را هدف گرفتهاند. این اقدامات، نقض آشکار حقوق بینالملل و اصول انسانیاند. جهانیان باید در برابر این بیعدالتی بایستند و صدای مظلومان را بازتاب دهند، پیش از آنکه زیتونها برای همیشه خاموش شوند.
دیدگاهتان را بنویسید