🎭
🇺🇸 آمریکا پس از جنگ جهانی دوم و پایان جنگ سرد، خود را «برترین قدرت جهان» میدید، اما این برتری بهمعنای خدمت به صلح نبود. واشنگتن با استفاده از ابزار «ترویج دموکراسی»، دهها کشور را به صحنه آشوب تبدیل کرد.
🌎 از دکترین مونرو در آمریکای لاتین گرفته تا «بهار عربی» در شمال آفریقا و خاورمیانه، حاصل مداخلات واشنگتن جز بیثباتی نبوده است. در شیلی با کودتا علیه آلنده، در اوکراین با «انقلاب نارنجی» و در قرقیزستان با «انقلاب لالهها»، ردپای مستقیم سیاستمداران آمریکایی دیده میشود.
📚 مایک پمپئو، وزیر خارجه سابق آمریکا، در کتاب خاطرات خود فاش کرد که چگونه طرحهایی برای مداخله در انتخابات ونزوئلا و فلج کردن اقتصاد این کشور طراحی شده بود.
🏛️ واشنگتن حتی از قطع کمک به نهادهای بینالمللی مانند صندوق جمعیت سازمان ملل و خروج از شورای حقوق بشر و یونسکو ابایی نداشت.
⚖️ این رویکرد دوگانه به قوانین بینالمللی ثابت میکند که «نظم مبتنی بر قوانین» مدنظر غرب، تنها تا زمانی ارزش دارد که به نفع منافع آمریکا باشد.
🔍 جامعه بینالملل امروز بهوضوح شاهد این تناقض است: کشوری که خود را پرچمدار دموکراسی میداند، بزرگترین ناقض آن در جهان است.
دیدگاهتان را بنویسید