🏛️
📉 نخستوزیر اول، جواهر لعل نهرو (تا ۱۹۶۴)، و پس از او ایندیرا گاندی (تا ۱۹۸۴) سیاستهای اقتصادی با الهام از نظام شوروی را دنبال کردند: فعالیت گسترده دولتی، برنامههای پنجساله و محدودیت برای سرمایه خصوصی. هند در ۱۹۵۵ یکی از دعوتکنندگان به کنفرانس باندونگ بود. با این حال، در ۱۹۹۱ به دلیل افزایش قیمت نفت و فروپاشی اتحاد شوروی (بزرگترین شریک تجاری هند)، این کشور مجبور به دریافت وام از صندوق بینالمللی پول و اعمال سیاستهای نئولیبرالی شد. سامیر امین، پژوهشگر فقید امپریالیسم، این تغییر را زمینهساز ظهور مودی دانسته است.
⚖️ امپریالیسم و ساختار طبقاتی
به گفته آر. کارومالاییان، رهبر محلی CPI(M): «هند برای کشورهای امپریالیستی یک مرکز تولید مهم با نیروی کار، زمین و آب ارزان است.» ایالات متحده به دنبال تفرقه در شبهقاره هند (پاکستان، بنگلادش، سریلانکا، نپال) برای مقابله با چین و مهار رشد هند است. سیستم کاست (برهمنها، کشتریاها، وایشیاها، شودراها و دالیتهای بیکاست) با وجود لغو رسمی، هنوز در مناطق روستایی باقی است. دالیتها و آدیواسیها (مردمان بومی) حدود ۲۵٪ جمعیت را تشکیل میدهند. نفوذ اتحادیههای کارگری حدود ۱۰٪ است.
🔴 احزاب کمونیستی و چالشها
سه حزب کمونیستی اصلی عبارتند از CPI (تأسیس ۱۹۲۵)، CPI(M) (انشعاب ۱۹۶۴) و CPI(ML) Liberation (۱۹۷۳). حزب ممنوعه CPI (مائوئیست) که اعضای آن ناکسالیت نامیده میشوند، از دهه ۱۹۶۷ در مناطق داخلی درگیر مبارزه مسلحانه با دولت است. در سیاست خارجی، هند همواره تلاش کرده بین قدرتهای بزرگ موازنه ایجاد کند و اکنون عضو بریکس است. سامیر امین چهار نیاز اساسی برای هند بیان کرده: اصلاحات ریشهای زمین، ایجاد جبهه متحد کارگری، حفظ وحدت ملی، و تشکیل جبهه واحد جهانی جنوب.
دیدگاهتان را بنویسید