📚 منبع: پراودا
⚠️پس از فروپاشی اتحاد شوروی و بحران جنبش چپ جهانی، انکار واقعیت ثمری ندارد. ریشههای فاجعهٔ ۱۹۹۱ به دگرگونی خردهبورژوایی و عوامگرایانهٔ بخش قابل توجهی از جامعهٔ شوروی بازمیگردد. حزب نتوانست ابعاد این خطر را تشخیص دهد. در نتیجه، خود حزب کمونیست اتحاد شوروی نیز گرفتار شاخکهای لغزنده اما چسبندهٔ این آفت خردهبورژوایی شد. خردهبورژوازیِ ازخودراضی و خودشیفته و درعینحال بسیار تهاجمی، در روانشناسی خردهبورژوا ریشه دارد. همین امر در زمان خود سوسیالدموکراسی آلمان را نابود کرد. هشدارها داده میشدند، اما تار عنکبوت خردهبورژوازی بیش از پیش جامعهٔ شوروی را در بر میگرفت. سرانجام بخشی از رهبری کشور و حزب به اصول زندگی سوسیالیستی خیانت کرد. میل به ثروتمند شدن، شیفتگی به ستایش «دوستان» غربی و ــ مهمتر از همه ــ سستی ایدئولوژیک در این امر نقش داشت.
📉 تقابل استالین و تروتسکی رنگوبوی شخصی داشت، اما در اصل تقابل دو نیرو را آشکار میکرد. یکی راه سوسیالیسم را از طریق تقویت دولت سوسیالیستی، زندگی جمعی و عدالت اجتماعی انتخاب کرد. دیگری روسیه را به سوی جهانوطنی سوق میداد. تروتسکی برای روسیه نقش قربانی را در انقلاب دائمیِ خیالی در نظر گرفته بود. در دههٔ ۱۹۳۰، خط مشی استالینی پیروز شد و به آمادهسازی جامعه برای سختترین آزمون کمک کرد. اما پس از مرگ استالین، پسرفت آغاز شد: کارزار افشای «کیش شخصیت»، اشتباهات فاحش در سیاست دینی و آشفتگی عمومی ایدئولوژیک. اطرافیان خروشچف با همراهی او شکافی میان سوسیالیسم و میهندوستی ایجاد کردند. این امر به دشمنان امکان داد جنبش ضدشوروی را تقویت کنند. ضدانقلاب خردهبورژوایی پیروز شد و پیامدهای آن برای کشور ما بهشدت ویرانگر بود.
دیدگاهتان را بنویسید