اقتصاد ورشکسته و ضدکارگری جمهوری اسلامی؛ وقتی خط فقر ۷۰ میلیون است و حقوق کارگر ۲۰ میلیون!

image_printچاپ

📉

📌 گزارش اقتصادنیوز نشان میدهد که تورم افسارگسیخته، سفره کارگران و بازنشستگان را به حدی کوچک کرده که تأمین نیازهای پایه مثل خوراک، مسکن، درمان و آموزش هم به خطر افتاده است.
📊 شکاف طبقاتی
آمارهای رسمی نشان میدهد تورم نقطه به نقطه کلی ۸۹ درصد و برای گروه خوراکیها ۱۲۷.۵ درصد ثبت شده است. نکته فاجعه بار اینکه نرخ تورم سالانه دهک دوم درآمدی ۷۸.۳ درصد است، در حالی که برای دهک دهم ۶۷.۶ درصد گزارش میشود. یعنی گرانی، بیشترین فشار را روی فقرا و کم درآمدها وارد میکند. بار اصلی این گرانی ها بر دوش طبقه کارگر افتاده است.
💸 شکاف عمیق دستمزد
حداقل دریافتی ماهانه کارگران با تمام مزایا به ۲۵ میلیون تومان هم نمیرسد، در حالی که محاسبات مستقل، هزینه ماهانه یک خانواده کارگری را حدود ۹۰ میلیون تومان و خط فقر را بالای ۷۰ میلیون تومان برآورد میکنند. این یعنی یک کارگر با چند شغل هم نمیتواند از پس زندگی برآید.
🗣️ کارگر صدقه نمیخواهد، حق زندگی میخواهد
علیرضا خرمی، فعال کارگری، با انتقاد از سیاستهای ناکارآمد میگوید: «صحبت از یارانه و کالابرگ میشود. آیا قرار است با اعتبار برای خرید چند قلم کالای محدود و مبلغ ناچیز یارانه، شکاف عمیق میان دستمزد و هزینه های زندگی جبران شود؟» او تأکید میکند: «آقای رییس جمهور، کارگر صدقه نمیخواهد! کارگر دستمزدی میخواهد که با هزینه واقعی زندگی تناسب داشته باشد و بتواند یک زندگی شرافتمندانه داشته باشد.»
🔗 اقتصاد ضدکارگری
این وضعیت نتیجه سالها سیاستهای نئولیبرالیستی-رانتی است که در آن درآمدهای نفتی و رانتی به جای توزیع عادلانه، به جیب طبقات بالا و نهادهای قدرت سرازیر میشود. کارگر نه تنها از سفره کوچکش محروم است، بلکه باید هزینه های سنگین بنزین، مسکن و درمان را هم تحمل کند. مسئولان در برابر این سونامی تورم سکوت کرده اند و پاسخگوی سفره کوچکترشده کارگران نیستند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *