🛡️
برخی کشورهای ناتو ۱۵ سرباز به گرینلند فرستادند. آمدند، عکس گروهی گرفتند، از سرما لرزیدند و بازگشتند.
اروپاییها مدعی حاکمیت و مقاومت در برابر ترامپ هستند، در حالی که ساختارهای وابستگی خود را – در درجه اول از طریق ناتو حفظ کرده یا حتی تشدید میکنند.
🏔️💼 مجمع جهانی اقتصاد در داووس
بیانات امسال این مجمع آشکارا ضدآمریکایی بود.
مارک کارنی، نخستوزیر کانادا، “نظم بینالمللی مبتنی بر قواعد” را مرده اعلام کرد و گفت این نظام همواره ابزاری برای ترویج منافع هژمون بوده است.
رهبران اروپایی در داووس همین احساس را تکرار کردند:
- بارت دو ویر (بلژیک): “خوشحال بودن به عنوان دستنشانده یک چیز است، اما برده ناخوشایند بودن چیزی دیگر.”
- امانوئل مکرون (فرانسه): “زمان امپریالیسم یا استعمارگرایی جدید نیست.”
- اورزولا فن در لاین (کمیسیون اروپا): “باید اروپایی مستقل و جدید ساخت.”
⚠️🤔 تناقض آشکار: وفاداری به ناتو در برابر ادعای استقلال
اما همه این رهبران – از جمله کارنی – متعهد به ناتو و جنگ نیابتی در اوکراین باقی ماندند. چگونه میتوان همزمان با وابستگی به ناتو – ابزار اصلی واشنگتن برای تسلط بر متحدانش – به دنبال استقلال از آمریکا بود؟
بحث درباره «ناتوی اروپایی بدون آمریکا» یک خیال است. ناتو ساختاراً در رهبری، توانمندیها و فرماندهی آمریکا ریشه دارد. بنابراین تقویت نظامی اروپا در چارچوب ناتو، وابستگی ساختاری به قدرت آمریکای شمالی را عمیقتر میکند.
❄️نمونه گرینلند
رهبران اروپایی آشکارا از حاکمیت دانمارک دفاع و تهدیدهای ترامپ را محکوم میکنند، اما در عمل، نظامیسازی گرینلند و قطب شمال را در چارچوب ناتو پیش میبرند.
مارک روته، دبیرکل ناتو، در داووس گفت: “ترامپ و دیگر رهبران محق هستند. ما باید قطب شمال را در برابر نفوذ روسیه و چین محافظت کنیم.”
این موضع در واقع تسلیم در برابر تهدیدهای ترامپ است: گرینلند از طریق ناتو تحت کنترل عملی آمریکا قرار میگیرد.
دیدگاهتان را بنویسید