⏳
📰 جمهوری اسلامی بهطور کامل حمایت مردم را از دست داده و در وضعیتی از بیاعتباری و بحران مشروعیت گرفتار شده است. این حکومتِ نامردمی، فرسوده و پوسیده، امروز در انزوا و درماندگی به سر میبرد و برای ادامۀ حیات انگلی خود ناچار است به توافق با آمریکا تن دهد. این توافق نه راه نجات، بلکه نشانهای از افول، زوال و شکست تدریجی رژیمی است که در بنبست و سراشیبی سقوطقریبالوقوع قرار گرفته است. ناتوانی، استیصال و بیآیندگی، سیمای امروز این حاکمیت است؛ حاکمیتی سرکوبگر مردم، ذلیل در برابر دشمن و در آستانۀ فروپاشی.
گزارشها حاکی است میانجیگری مسکو همزمان با توقف فشار نظامی واشنگتن بر تهران بودهاست. ترامپ پس از هفتهها تنش، ناگهان گفت: «امیدوارم معاملهای انجام دهیم.»
به نظر میرسد طرح پیشنهادی روسیه — شامل نظارت روس اتم بر غنیسازی محدود و تضمین عدم استفاده تهاجمی از موشکهای ایران — تصمیم برای حمله آنی را به تعویق انداخته است.
⚠️چرا آمریکا مکث کرد؟ این به معنی کاهش تنش نیست.
این “توقف”، یک بازتنظیمی تاکتیکی است، نه تغییر استراتژی. دلایل واشنگتن:
– ترس از جنگ گسترده و پاسخ زنجیرهای ایران
– نگرانی از آسیبپذیری سامانههای دفاع موشکی متحدان
– نبود “دلیل قطعی” موفقیت حمله فوری
🎭بنبست مدیریتشده
– فشار آمریکا باقی است، اما از خط قرمز جنگ تمامعیار پرهیز میشود.
– ایران دیپلماسی و بازدارندگی را توأمان پیش میبرد.
– مذاکرات، مکانیسم تنظیم ریسک هستند، نه راه حل.
خطر کاهش نیافته، فقط تصمیم به تعویق افتاده است.
این وقفه، پنجره آسیبپذیری را برای تهران کاهش نداده است. تحریمها پابرجاست و نظارت آژانس بینالمللی انرژی اتمی بر برنامه هستهای همچنان با چالش مواجه است. بنابراین این “وقت خریداری شده” میتواند ماهیتی شکننده و موقت داشته باشد. پایان این رژیم اجتنابناپذیر است. آینده، بیتردید، از آنِ مردم ایران است.
دیدگاهتان را بنویسید