🎭
🕊 یان اگلاند (Jan Egeland)، دبیرکل شورای پناهندگان نروژ، از حامیان علنی ابومحمد الجولانی (Abu Mohammad al-Jolani) بود؛ همان کسی که رهبر شاخهٔ القاعده در ادلب سوریه بود و امروز بر دمشق حکومت می‌کند. اگلاند و سازمانش نه‌تنها با او همکاری کردند، بلکه در زمان قدرت‌گیری‌اش نیز در کنارش ماندند. این همان سازمانی است که جایزهٔ امسال تلویزیون ملی نروژ را برد.
💰 سازمان‌های «بشردوستانه» نروژی زیر پوشش کمک، ابزار سیاست خارجی‌اند. سند رسمی دولت نروژ (Stortingsmelding 15) صریحاً آن‌ها را «عامل نفوذ» می‌نامد که با رسانه‌ها و شخصیت‌های بین‌المللی برای «حداکثرسازی نفوذ سیاسی» همکاری می‌کنند. بودجهٔ ۱۳.۵ میلیارد کرونی به سوریه، فقط در مناطقی خرج می‌شد که تروریست‌ها کنترل می‌کردند — نه در مناطق تحت کنترل دولت سوریه، جایی که ۹۷ درصد مردم پناه گرفته بودند.
💣 غرب با تحریم‌های مرگبار، گرسنگی و ممنوعیت ورود حتی یک میخ برای بازسازی، سوریه را به ویرانه تبدیل کرد. اما مناطق تحت کنترل «سربازان نیابتی» غرب از تحریم معاف بودند. داروی سرطان ساخت آمریکا ممنوع بود و مردم از سرطان می‌مردند. ۲۰ میلیارد دلار خرج شد تا اسد سقوط کند و القاعده در دمشق به قدرت برسد.
⚖️ همان غربی که دم از حقوق بشر و مبارزه با تروریسم می‌زند، خودش حامی، تأمین‌کننده و همراه تروریست‌هاست. استاندارد دوگانه در سوریه یعنی: تروریست دیروز، متحد امروز؛ مردم بی‌دفاع دیروز، فراموش‌شدهٔ امروز. سازمان‌هایی که باید صدای قربانیان باشند، امروز سکوت کرده‌اند. رسانه‌های غربی که هر قطره خون را در جای دیگر فریاد می‌زنند، اینجا چشم بسته‌اند. پول مالیات‌دهندگان نروژی به جای رسیدن به گرسنگان، به ماشین تبلیغاتی و سیاسی‌ای تبدیل شده که جنایت را می‌پوشاند.
دیدگاهتان را بنویسید