در مارس/آوریل ۲۰۲۲، اوکراین و روسیه میتوانستند با شرایطی که هر دو طرف میتوانستند بپذیرند، صلح کنند. اما غرب خواهان ادامه جنگ بود، زیرا خروج نیروهای روسیه از کیف را به عنوان نشانه ای از ضعف ارتش روسیه تفسیر می کرد و ادامه جنگ را فرصتی برای تضعیف روسیه می دانست، که تحریم های اقتصادی اعمال شده در سال ۲۰۱۴ به وضوح نتوانسته بود.
این یک قضاوت نادرست مرگبار بود. واقعیت نشان میدهد که وضعیت اوکراین امروز بسیار ضعیفتر از زمان مذاکرات صلح آوریل ۲۰۲۲ است، در حالی که روسیه در همه پارامترها امروز قوی تر است.
روایتی در غرب مطرح شده است که قصد پوتین احیای اتحاد جماهیر شوری است و او اول می خواهد که تمام اوکراین را تحت سلطه خود درآورد و سپس به مناطق دیگری که قبلاً بخشی از اتحاد جماهیر شوروی بودند، حمله کند. این روایت از بن دروغ است و رویکرد روسیه در مذاکرات استانبول، همانطور که سه عضو اوکراینی هیئت مذاکره کننده هم توصیف کردند، به وضوح نشان می دهد که برای روسیه فقط جلوگیری از عضویت اوکراین در ناتو مهم بوده است. حتا یک شخص ضدروس مانند ینس استولتنبرگ، دبیرکل ناتو، در جلسه توجیهی پارلمان اتحادیه اروپا در ۷ سپتامبر ۲۰۲۳ گفت: “او (پوتین) برای جلوگیری از نزدیک شدن بیشتر ناتو به مرزهای خود وارد جنگ شد”.
با این وجود، امپریالیسم سه گانه بر این تصمیم است که روسیه لزوما باید در اوکراین شکست بخورد. مشکل آن ها این است که تا زمانی که امپریالیست ها خود مستقیم وارد جنگ نشوند، ارتش اوکراین با همه جنگ افزارهای امپریالیستی نمی توان در جنگ پیروز شود.
امپریالیسم امریکا به دروغ می گوید که ادامه جنگ تصمیم خود اوکراین هست، ولی روشن است که اوکراین نمی تواند در مورد چیزی که با منافع ژئوپلیتیکی ایالات متحده در تضاد است تصمیم بگیرد.
دیدگاهتان را بنویسید