اخیرا زندانی سیاسی خانوم بهاره هدایت که باید او را برای مبارزه علیه دیکتاتوری ولی فقیه و آزادی زنان تحسین کرد، جزوه ای به نام “خطوط ایده لیبرال در ایران” انتشار داده است.
ایشان به درستی در باره سیاست خارجی رژیم می گوید که “این انتخاب چیزی جز جنگ تمدنی با غرب نیست.” ولی همزمان به دنبال تسویه سیاسی با نیروهای چپ می رود و می گوید که “ضدیت با غرب در جهانی که غربی است، یعنی «انقلاب دائمی» تا نابودی غرب و «پیروزی انقلاب مهدی» یا «پیروزی انقلاب جهانی پرولتاریا».” ایشان ادعا می کند که “چپ رادیکال که برای نجات نوع بشر در خیال خام در هم کوفتن همه موجودیتهای سیاسی-سرزمینی از جمله ایران است”.
یعنی نبرد ضدامپریالیستی چپهای جهان علیه امپریالیسم را مساوی با غرب ستیزی آقای خامنه ای میداند. ایشان باید بداند که امپریالیسم یک مقوله علمی و تعریف شده است که با دشمنی با غرب فرق دارد. آنچه به چپهای میهن ما برمی گردد این است که مارکسیستهایی مانند تقی ارانی و ایرج اسکندری ایدولوژی رهایی بخش مارکسیسم را که در غرب زاده شد، را در میهن ما ترویج داده اند. مارکسیستها، هم میهنان ما را با فرهنگ و هنر مترقی غربی آشنا ساختند.
علاوه بر این، در تاریخ صد سال گذشته میهن ما، این چپها بودند که جان خود را برای آزادی فدا کرده اند. در میان جانبازان راه آزادی حتا نام یک “لیبرال” هم دیده نمی شود. حتا بر عکس، زنده یاد آقای بزرگان که در لیبرال بودن معروف بود، با تکیه به قانون سیاه رضا شاهی حزب توده ی ایران را غیر قانونی می دانست و از دادن پاسپورت به مهاجران توده ای برای برگشت به وطن خودداری می کرد.
جای تاسف است که این خانم شیفته آزادی، نبرد خلق فلسطین برای آزادی را جنگ علیه غرب می خواند.
دیدگاهتان را بنویسید