در بسیاری از زمینه ها ما شکست امریکا را دیدیم؛ اخلاقی، فرهنگی، اقتصادی وجنگی. در همه ی این زمینه ها، امریکا سرکردگی جهانی خود را از دست داده است. از دید اخلاقی، هیچ هم سانی میان آن چه که خود می گوید و می پسندد، با آن چه خود انجام می دهد نیست. فرهنگ پرخاش گری چنان در جامعه ریشه دوانده است که یک صدم امریکایی ها پیوسته در زندان ها به سر می برند؛ فرهنگ تفنگ دآری آن چنان گسترده شده است که هیچ مادری که فرزند دانش آموز دارد روز را آسوده به شب نمی رساند.
اقتصاد از هم پاشیده است، نزدیک به چهل میلیون گرسنه دارد و گرانی هر روز افزایش می یابد. در چند سال گذشته لیبی، عراق، افغانستان را با شکست ننگ آوری رها (ترک)کرده است.
نقش جهانی امریکا پیوسته کاهش می یابد و به قلدری و زورگویی او با ایستادگی پاسخ داده می شود.
برای چاره جویی پیامدهای ناگوار رکود بزرگ، کشورهایی مانند چین آغاز به دلار زدایی از ذخیره های ارزی خود کردند. آن ها به جای یک ذخیره بزرگ دلار به ذخیره ارزهای گوناگون پرداختند. این کار به کاهش سهم دلار در ذخیره جهانی ارز از ۷۰ درصد در سال ۲۰۰۰ به ۵۹ درصد در سال ۲۰۲۰ انجامید. سهم دلار در ذخیره های ارزی روسیه در سال ۲۰۱۹ ۲۳٫۶ درصد بوده و تا سال ۲۰۲۱ به ۱۰٫۹ درصد کاهش یافته است. بانک مرکزی روسیه به دلیل تحریم ها با درخواست پرداخت سوخت و گندم با روبل به جای دلار، برای دلار زدایی پرداخته است.
استرالیا و بسیاری از کشورهای آسیا مانند هند و ژاپن که از متحدان بزرگ ایالات متحده هستند، چندان خواهان شکستن پیوند اقتصادی و سیاسی خود با چین و روسیه نیستند.
دیدگاهتان را بنویسید