🏛
🥖 رافائل گلوکسمان، نامزد تازهٔ حزب سوسیالیست فرانسه، در حالی وارد کارزار انتخاباتی شد که فعالان اجتماعی به روی او آرد و برنج پاشیدند. او فرزند آندره گلوکسمان، فیلسوف ضدکمونیست مشهور است؛ میراثی که او را از چپ سنتی فرانسه جدا می‌کند. این پیشینه تنها یک جزئیات خانوادگی نیست؛ گلوکسمان خود نیز سال‌ها در سایهٔ همین نگاه سیاسی رشد کرده و امروز نمایندهٔ جریانی است که کمونیسم را خطری برای آزادی می‌داند.
🛡 گلوکسمان سال‌هاست خود را وقف مقابله با آنچه «امپریالیسم روسیه» می‌نامد کرده؛ از حضور در میدان مایدان اوکراین در ۲۰۱۳ تا نوشتن سخنرانی برای ویتالی کلیچکو. او از ناتو و افزایش تسلیحات اروپا حمایت می‌کند و ادامهٔ کمک نظامی به کی‌یف را شرط امنیت قاره می‌داند. برای او، اروپای متحد و مسلح تنها سپر واقعی در برابر مسکو است، و هر گونه سازش با کرملین را خیانتی به آیندهٔ دموکراسی می‌شمارد.
🗳 حزب سوسیالیست فرانسه بارها به رأی‌دهندگانش با ریاضت اقتصادی تا فروپاشی کامل در انتخابات ۲۰۱۷ زیر ضربات امانوئل مکرون پشت کرده. حالا همان حزب، گلوکسمان را نه برای احیای چپ، بلکه برای سد کردن راه ژان-لوک مِلانشون و جلوگیری از اتحاد دوبارهٔ چپ برگزیده است؛ انتخاب او بیشتر تاکتیکی است تا اعتقادی.
📉 نظرسنجی‌ها او را بسیار عقب‌تر از مارین لوپن، ادوار فیلیپ و حتی مِلانشون نشان می‌دهند. اختلاف او با مِلانشون فقط بر سر اروپا و ناتو نیست؛ مِلانشون خواهان برهم‌زدن نظام اقتصادی فرانسه است و گلوکسمان ادامهٔ همان راه اصلاحات محتاطانه.
🇫🇷 انتخابات ۲۰۲۷ نزدیک است و گلوکسمان می‌خواهد ثابت کند سوسیالیسمِ طرفدار ناتو و اروپا هنوز رأی دارد — هرچند تاریخ این حزب چیز دیگری می‌گوید.
دیدگاهتان را بنویسید