”راه پولدار شدن دولت را هم مردم ارائه میدهند. با چابکسازی بدنه بسیار فربه حکمرانی شامل هر سه قوه و دستگاههای زائد آویزان و بیخاصیت که هر روز با عناوین مختلف و با بهانههای عجیب و غریب سر برمیآورند. با کاهش حقوقهای نجومی که رقم قابل ملاحظهای را تشکیل میدهند. با حذف کامل بودجه دستگاههای فرهنگی به معنای عام که غیر از اتلاف وقت و هدر دادن پول و امکانات خاصیتی ندارند. با ابقاء بخشهای فرهنگی که زیرمجموعه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی هستند البته همراه با صرفهجوئیها و برنامهریزیهای منطبق با نیازهای واقعی جامعه و پرهیز از اسرافها و زیادهرویها. با حل مشکل FATF. با اخراج ۸ میلیون اتباع غیرمجاز که بودجه عظیمی را میبلعند”.
سیاست نئولیبرالیستی و ضد مهاجرت:
در بخش اول از پیشنهادات، به کاهش هزینهها، از جمله اصلاحات در سیستم حکومتی، حذف دستگاههای زائد و کاهش بودجههای فرهنگی اشاره شده است. این اقدامات جزء سیاستهای نئولیبرالی هستند که به دنبال کوچکسازی دولت و کاهش هزینههای عمومی هستند. در چنین دیدگاهی، دولت باید از خدمات اجتماعی، فرهنگی و رفاهی را کاهش دهد یا خصوصیسازی کند تا منابع مالی بیشتری برای بهبود زیرساختهای اقتصادی و تقویت بخش خصوصی فراهم شود.
یکی از جنبههای نگرانکننده این سیاست، پیشنهاد اخراج ۸ میلیون مهاجر غیرمجاز است که اکثراً افغانها هستند. در این سیاست، که با توجیه مصرف منابع مالی کشور به این افراد در نظر گرفته شده، نوعی سیاست نژادگرایانه به چشم میخورد. این نگاه تهدیدی برای حقوق انسانی مهاجران است. اخراج میلیونی افراد، که بسیاری از آنها در ایران زندگی کرده و بخشی از نیروی کار و حتی فرهنگ جامعه ایران شدهاند، نه تنها به معنای رهایی از فشار مالی دولتی نخواهد بود، بلکه میتواند بحرانهای اجتماعی جدیدی ایجاد کند و وضعیت اقتصادی را پیچیدهتر سازد.
دیدگاهتان را بنویسید