گفتمان صلح در رسانه های اسکاندیناوی ناپدید شده است. به هیچ کس اجازه سخن گفتن در بارهی صلح، اشتی، دیپلماسی، گفتو گو، میانجیگری، امنیت مشترک داده نمی شود.
دولت ها، حزبهای پارلمانی و رسانههای این کشورها که همگان در دست بورژوازی هستند هر گونه نوای کارشناسانه را که دیدگاه جنگ خواهی آنها را نپذیرد خفه می کنند و جایی برای پخش کردن ندای دلنشین صلح به کسی داده نمیشود. رسانهها انتقاد خود از جنگ و جنگافروزی را به کنار گذشتهاند.
فنلاند و سوئد در ۲۵ ساله گذشته وزارت امور خارجه خود را از کارشناسان صلحخواه تهی کرده اند و هوداران نئولیبرالیسم و دوستان امپریالیسم امریکا را جانشین آن ها کرده اند. در سوئد و فنلاند تصمیم گیرندگان سیاسی نه از برگزیدهگان مردم، بل که از رهبران و کارمندان صنعت جنگافزاری و کارشناسان رسانهای و دانشگاهی وابسته به امپریالیسم هستند. این سیاستگذاران پشت پرده میدانستند که ناتو به دلیل جنگها و پرخاشگریهایش در به ویژه در خاورمیانه، هواداری در میان شهروندان ندارد. برای همین، میبایست آن چنان دشمن نیرومندی برای مردم در اروپا بسازند تا آنها ددمنشی های ناتو در خاورمیانه را فراموش کنند. رسانه های “آزاد” این دو کشور میگویند که در این باره نمیتوان از مردم همه پرسی کرد، زیرا زمان کم است و روسیه در هر آن میتواند به سوئد و فنلاند یورش برد .
هیچ عضو تازه ناتو همهپرسی برگزار نکرده است که در ان ناتو و گزینههای دیگر امنیتی به گفتو گو گذاشته شود. پیش از برنامه سوئد برای پیوستن به پیمان جنگی ناتو، دیدسنجیها نشان میداد که تنها ۴۷ درصد از مردم خواهان پیوستن به ناتو هستند. بورژوازی فنلاند و سوئد برای مردم جایگزین دیگری را پیشگزاری نکرد و نمی کند.
بورژوازی فنلاند و سوئد دموکراسی بورژوازی را زیر پای خود لگدمال کردند.
دیدگاهتان را بنویسید