اگر ما تمام قدرت خود را فقط بر افشا و مبارزه با ظاهر ایدئولوژی مذهبی رژیم متمرکز کنیم، بدون آن که به افشا رابطه آن با پایگاه طبقاتی و منافع اقتصادیِ نظام سرمایه داری حاکم بپردازیم، خواه ناخواه به انحراف کشانده میشویم.
سرمایه داری انگلی وابسته دلش فقط برای جیبش می سوزد، و هر زمان اگر لازم باشد حتا ایدئولوژی خود را عوض می کنند.
ایدئولوژیشان پوششی بیش نیست و آن را تا آنجا که به تحمیق مردم و غارت منابع کشور کمک میکند نگه می دارند. آن ها بهتر از دوستان خوش نیت ما درک کرده اند که اصل و هدف ایدئولوژی، حفظ منافع طبقاتی و اقتصادی آن ها است. هر ایدئولوژی که بتواند این هدف را برای آنها تامین کند، برای آنها مقدس می شود. برای همین با اینکه نماز می خوانند و روزه می گیرند ولی ایدئولوژی نئولیبرالیستی سرمایه داری را قبول کرده اند.
سلطنت طلبان چیزی به جز کراوات به جای عمامه نمی خواهند. ما باید از خود بپرسیم که آیا تعویض عمامه با کروات چیزی نسیب زحمتکشان ما میکند؟
همه جناحهای رژیم در ترسیم یک خط اقتصادی وابسته با هم توافق نظر دارند. اگر این طور نبود، پس، خصوصی سازی گسترده، آزاد سازی قیمت ها، حذف سوبسیدها، عدم تصویب “هم سانی” حقوق بازنشستگان برای که و چیست؟ چرا در خزانه پول برای بالا بردن بودجه نهادهای سرکوبگر وجود دارد، ولی همان خزانه برای کارگران خالیست؟؟؟!!
تنها یک حاکمیت ملی می تواند منافع ملی ما را حفظ کند. و حاکمیت ملی بدون اقتصاد ملی تحقق ناپذیر و بدون مفهوم است. این اقتصاد ملی با پا گذاشتن به جاده نئولیبرالیستی، پایه گذاری نمیشود.
مبارزه در راه رشد غیر سرمایه داری، پیش شرط مبارزه در راه منافع زحمتکشان است.
دیدگاهتان را بنویسید