نئولیبرالیسم و مهندسی انسان

image_printچاپ

🧬

پرسش کلیدی این است: نئولیبرالیسم برای نگه‌داری هژمونی طبقاتی خود، چه گونه انسانی را می‌سازد؟

  • چه هویتی نیاز دارد؟
  • چه نگرشی انسان‌ها باید نسبت به یکدیگر و جامعه داشته باشند؟
  • چه گونه روانی در انسان ایجاد می‌کند؟

⚙️ نئولیبرالیسم به عنوان شیوه سازماندهی

نئولیبرالیسم تنها یک خط سیاسی نیست، بلکه شیوه سازماندهی سرمایه‌داری در هزاره‌ی ما است.
این نظام شبکه‌ای است از:

  • مدیریت تولید؛ سیاست‌های دولتی و شهری؛ چارچوب آموزشی و فرهنگی

که ارزش‌ها و هنجارها را در انسان نهادینه و هویت او را شکل می‌دهد.
این شیوه‌ها همچون شبکه‌ای مویرگی در تن جامعه گسترش یافته و ویژگی‌های اقتصادی و اجتماعی را در انسان پرورش می‌دهند.

🧩 مالکیت و “من‌گرایی”

شیوه تولید و مالکیت خصوصی بر ابزار تولید فرهنگی اثر می‌گذارد و بیماری واگیر “من‌گرایی” انسان‌ها را همه‌گیر می‌کند، و آن‌ها را به “من”های جدا و سوا از هم تبدیل می‌کند.

🔄 زیرساخت و ایدئولوژی

زیرساخت اقتصادی-اجتماعی ساخته شده توسط نئولیبرالیسم این روند را تسهیل کرده است، اما ایدئولوژی نئولیبرالیسم نیز همراه با این فناوری‌ها به خورد توده‌ها داده شده است.

با اینکه بهزیستی ما با زندگی دیگران پیوندی گسست‌ناپذیر دارد، نئولیبرالیسم با گردان‌های فرهنگی خود، خوی‌ها و ویژگی‌هایی در انسان پرورش می‌دهد که:

  • او را به سوی انسانی جدا از جامعه هدایت می‌کند
  • انسانی از گونه‌ای دیگر می‌سازد

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *