انقلاب ملی- دموکراتیک بزرگی که جهان را لرزاند و می توانست پایه های یک زندگی انسانی را برای مردم ما بسازد، نه تنها به هدف های خود نرسید، بل که بورژوازی انگلی فرمان روا، دست آوردهای به دست آمده را از میان برداشت.
کارگران و دیگر رنج بران که انقلاب کنندگان راستین بودند، نه تنها در دستگاه فرمان روایی جمهوری اسلامی راه نیافتند، بل که بورژوازی انگلی با در پیش گرفتن سیاست های اقتصادی نئولیبرالیستی و ضد کارگری، بسیاری از دست اوردهای انقلاب و حتا دست آوردهای پیش از انقلاب را نابود کردهاست و به سرکوب طبقه کارگر می پردازد.
دستگاه فرمان روایی بسیار آلوده جمهوری اسلامی نه توان و نه خواست برپایی زندگی بهتر برای توده های میهن ما را دارد. همان گونه که نشان داده ایم، سیاست رژیم بر پایه سرکوب سنگ دلانه در درون کشور، گنده گویی در باره ی امریکا در خاورمیانه و آشتی و سازش پنهانی با امپریالیسم سوار است.
نیروهای سیاسی راست درون و برون کشور با سیاست اقتصادی سرمایه داری و نئولیبرالیستی حاکمیت جمهوری اسلامی ناسازگاری ندارند و در برابر یورش ارتش فاشیستی بورژوازی صهیونیسم به خلق فلسطین یا خاموش مانده اند و یا با امپریالیسم و بورژوازی صهیونیسم هم کاری می کنند. نیروهای راست هوادار امپریالیسم در این آشفته بازار با سودجویی از بی زاری مردم ما از رژیم جمهوری اسلامی، شب روز در کار “خستگی ناپذیر” انگیز دادن به امریکا و اسراییل برای یورش به ایران هستند.
نیروهای راست درون و برون کشور، برای این که خود خواهان نظام سرمایه داری و چاکری امپریالیسم هستند، توان رهبری خیزش های مردمی برای برپایی عدالت اجتماعی، آزادی و یک اقتصاد مستقل را ندارند. این وظیفه بزرگ بر دوش نیروهای “چپ” سوسیالیستی هست که تنها با هم اندیشی، هم یاری، هم کاری و هم گامی در راه نبرد شدنی است.
دیدگاهتان را بنویسید