بـه سـرخـی آتـش، بـه تلخـی دود شعر کسرایی نوای امید شورشیان امروز
مقاله شماره: ۹۰ (۰۳/۰۱-۲۰۱۸)
زورگویان و آزمندان روزگار همواره از آتشفشان عصیان مردم غافل گیر می شوند. آنها فکر می کردند که با آیه های آسمانی خود مردم را به این باور رسانده اند که خورشید برای همیشه مرده است، مهتاب دیگر هرگز نمی درخشد و تاریکی بی صدای کیهان تنها نشان زندگی است. تاریخ نشانگر این استکه همه ی این آرزوهای ناپاک خودسران و خودکامگان راه بجایی نمی برد. همواره ستم پیشگان در پایان به گور و مردم پیروز هستند. و برای کسرایی حکم تاریخ والاتر از زور استبدادگران روز بود. او با فانوس تاریخ روشنایی را در انتهای شب سنگین می دید.
