«…
جوينده را حق است كه بانگ كند.
بگذار آن را ديوارهاى گنگ
و بتهاى چوبينه
نشنوند.
عصبها و قلبها مىشنوند.
مدام بر درهاى بسته كوفتيم:
– بـگشايـد!
…»
احسان طبرى، ”شعر و رويا“، از ميان ريگها و الماسها
حزب توده ايران پيگيرترين مدافع آزادىهاى قانونى و دموكراسى و حقوق بشر در ايران است. اما اگر حزب توده ايران امروز از سرشت ضدسرمايهدارى انقلاب بهمن ٥٧ دفاع نكند، اگر حزب توده ايران همچنان پيگيرترين مدافع اصلهاى اقتصادى قانون اساسى بيرون آمده از دل انقلاب بهمن نباشد كه دورنماى رشد ترقى خواهانه را در ايران مىگشايند، اگر حزب توده ايران مدافع راه رشد غيرسرمايهدارى در ايران نباشد و در اينباره به روشنگرى دست نزند و براى ضرورت انتخاب اين راه استدلال نكند و آن را مستدل نسازد، آنوقت كدام حزب بايد در ايران به انجام اين وظيفه بپردازد؟ آنوقت چگونه مىتوان از منافع طبقه كارگر ايران دفاع نمود كه دفاع از منافع كل جامعه مىباشد؟ چگونه مىتوان به سازماندهى طبقه كارگر پرداخت و آن را به گردان اصلى و اساسى خيزش انقلابى مردم تبديل ساخت، اگر پرچمدار بىترديد و قائم به ذات مدافع منافع آن نباشيم؟
حزب توده ايران پيگيرترين مدافع آزادىهاى قانونى و دموكراسى و حقوق بشر در ايران است. اما اگر حزب توده ايران امروز از سرشت ضدسرمايهدارى انقلاب بهمن ٥٧ دفاع نكند، اگر حزب توده ايران همچنان پيگيرترين مدافع اصلهاى اقتصادى قانون اساسى بيرون آمده از دل انقلاب بهمن نباشد كه دورنماى رشد ترقى خواهانه را در ايران مىگشايند، اگر حزب توده ايران مدافع راه رشد غيرسرمايهدارى در ايران نباشد و در اينباره به روشنگرى دست نزند و براى ضرورت انتخاب اين راه استدلال نكند و آن را مستدل نسازد، آنوقت كدام حزب بايد در ايران به انجام اين وظيفه بپردازد؟ آنوقت چگونه مىتوان از منافع طبقه كارگر ايران دفاع نمود كه دفاع از منافع كل جامعه مىباشد؟ چگونه مىتوان به سازماندهى طبقه كارگر پرداخت و آن را به گردان اصلى و اساسى خيزش انقلابى مردم تبديل ساخت، اگر پرچمدار بىترديد و قائم به ذات مدافع منافع آن نباشيم؟
حزب توده ايران پيگيرترين مدافع آزادىهاى قانونى و دموكراسى و حقوق بشر در ايران است. اما اگر حزب توده ايران امروز از سرشت ضدسرمايهدارى انقلاب بهمن ٥٧ دفاع نكند، اگر حزب توده ايران همچنان پيگيرترين مدافع اصلهاى اقتصادى قانون اساسى بيرون آمده از دل انقلاب بهمن نباشد كه دورنماى رشد ترقى خواهانه را در ايران مىگشايند، اگر حزب توده ايران مدافع راه رشد غيرسرمايهدارى در ايران نباشد و در اينباره به روشنگرى دست نزند و براى ضرورت انتخاب اين راه استدلال نكند و آن را مستدل نسازد، آنوقت كدام حزب بايد در ايران به انجام اين وظيفه بپردازد؟ آنوقت چگونه مىتوان از منافع طبقه كارگر ايران دفاع نمود كه دفاع از منافع كل جامعه مىباشد؟ چگونه مىتوان به سازماندهى طبقه كارگر پرداخت و آن را به گردان اصلى و اساسى خيزش انقلابى مردم تبديل ساخت، اگر پرچمدار بىترديد و قائم به ذات مدافع منافع آن نباشيم؟
مقاله شماره ١٣٨٨ / ٣١ (١٠ بهمن ١٣٨٨)
١- واقعيت آنست كه در دوران كنونى در ايران تضادهاى طبقاتى تشديد شده و تعميق يافتهاند. دوران تحولات تدريجى- اصلاحى پايان يافته است.
مقاله شماره ٣٠ (١٦ ديماه ١٣٨٨)
رفيق گرامى على خاورى!
پس از آنكه لااقل به طور موقت موانع شخصى برطرف گشت، توانستم ازجمله دو اعلاميه ٦ ديماه و ١٣ ديماه ١٣٨٨ كميته مركزى حزب توده ايران را مطالعه كنم و بايد بگويم متعجب، وحشتزده و غمگين شدم. غمگين از آنرو كه با صلابت، برََّايى و انديشه هوشمندانه علمى در اعلاميههاى كميته مركزى حزب آشنا هستم و اكنون با انشايى دبستانى روبرو شدم، درغلطيده در سطح و باريك در انديشه.
از زندهياد طبرى در ارتباط با كار هنرمندانه آموختهايم كه هنرمند مىخواهد با كار هنرى خود «مضمونى را براى دسترسى به هدفى» بيان كند. انتقال اين انديشه به كار سياسى- علمى نيز داراى همين درونمايه است. لذا طرح اين پرسش مجاز است كه در دو اعلاميه پيش گفته كميته مركزى حزب توده ايران، چه «مضمونى براى دسترسى به كدام هدف» مطرح مىشود كه گويا بايد پايه عملكرد و پراتيك انقلابى مبارزان قرار گيرد!؟ اين دو اعلاميه مىخواهد كدام مضمون را براى دسترسى به كدام آماج مطرح سازد؟
مقاله شماره ٢٩ (دهم ديماه ١٣٨٨)
در راهپيمايى سازمان داده شده توسط سازمانهاى دولتى و گروههاى موازى با آن كه در تلويزيون جام جم در خارج از كشور پخش شد، زنان و مردانى كه مورد پرسش خبرنگار درباره سرشت تظاهرات آزاديخواهانه مردم در روز عاشورا عليه ديكتاتورى حاكميت سرمايهدارى مافيايى، قرار گرفته بودند، ازجمله با برجسته ساختن استقلال كشور، دفاع از انقلاب را هدف خود دانسته و گفتند: «ما از انقلاب (و استقلال كشور) دفاع خواهيم كرد».
بدون ترديد نيروهاى صادق و ميهن دوست و مدافعان دستاوردهاى انقلاب بهمن، دفاع از ميهن انقلابى را اولين وظيفه خود دانسته و مىدانند. دفاع از ميهن نه ريشه آسمانى و مذهبى دارد و ناشى از مقدس بودن يا نبودن اين فرد و آن فرد مىباشد.
مقاله شماره ٢٨ (پنجم ديماه ١٣٨٨)
پيشگفتار
اصل نوشتار حاضر كه ترجمه آن از زبان آلمانى از نشريه دفاتر ماركسيستى (Marxistische Blätter 5/09) در اينجا ارايه مىشود، توسط فيلسوف معاصر فرانسوى سئف Lucien Sève در سال ٢٠٠٨ به نگارش در آمده است. ترجمه آلمانى تنها از بخشهايى از رساله انجام شده است. اصل رساله تحت عنوان Lucien Sève, „penser avec Marx aujourd`hui“, TOME II, „L`HOMME“, Paris La Dispute 2008, 587 pages در فرانسه انتشار يافته است.
اضافات مترجم در [] قرار دارد.
