خاطره زندان شما
١٣٨٨ / ٢٢
بابك گرامى
با سپاس براى نامه شما كه در آن گوشهاى از رنج تودهاىهاى در بند را برمىشمريد.
آنچه كه نگارنده از نامه پر خاطره شما استنباط مىكند، نكات زير است:
١- زندهياد نورالدين كيانورى در زندان زير فشار بود كه مصاحبه كند.
او خود نيز در اينباره در نامه افشاكننده خود به آيتالله خامنهاى درباره شكنجههاى اعمال شده در زندان، واقعيت فوق را بيان كرده و شكنجههاى غيرانسانى بدنى و روحى را به خود، همسرش و ديگر مبارزان دربند برمىشمرد و درباره انگيزه آن مىنويسد: «همانجور كه يادآور شدم، همه اين شكنجهها براى اين بود كه از افراد برجسته حزب توده ايران اين اعتراف دروغ را بگيرند كه گويا حزب توده ايران تدارك يك كودتاى مسلحانه را مىديده؛ تدارك كودتايى كه قرار بود در آغاز سال ١٣٦٢ عملى گردد.»
او در برابر ادعاى اينكه گويا اعضاى ديگر هيئت دبيران حزب اين دروغ را پذيرفتهاند، ازجمله مىنويسد: «اولا، اگر همه افراد حزب هم اين را در برابر چشم من بگويند، من اين دورغ را نمىپذيرم و برانم كه آنها هم زير همان فشارهائى كه به من وارد شده و يا بدتر از آن، به اين دورغ اعتراف كردهاند.»
٢- آنطور كه نوشتهايد، رفقاى دربند پس از دريافت اين خبر كه «حزب شعار طرد ولايت فقيه را مىدهد، خوشحال شدند. هرچند عدهاى هم از [شعار] براندازى ولايت فقيه [پشتيبانى مىكردند]، ولى با بحث بيشتر متوجه شديم كه شعار براندازى در اين شرايط حزب را دچار محدوديت عملى [مىكند] و در كنار نيروهاى كاملا ارتجاعى قرار مىدهد و مىتواند باعث بشود، حزب از مبارزات تودههاى ميليونى مردم به كج راه برود و [شعار] طرد ولايت فقيه مىتواند پايه حداقلى براى برون رفت از استبداد و جبهه متحد باشد.»
٣- شما تشديد فشار نيروهاى امنيتى بر تودهاىها بعد از انتشار شعار ”طرد ولايت فقيه“ مصوب پلنوم هيجدهم را برمى شمريد و مىنويسد: «از اين رو بود كه فشار نيروهاى امنيتى روى ما و بخصوص رفيق كيانورى براى مصاحبه و رد اين شعار از اهميت فراوانى برخوردار بود.»