«ز ايمان خود نشويم، كه نقش آفرين هستى‏‏‏ است!» دو ناروا در حق حزب توده ايران!

١٣٨٨ / ١٥

بابك گرامى‏‏‏
با سپاس براى‏‏‏ ابرازنظر شما درباره ”آرش كمانگير“

در حق كيانورى‏‏‏، و نه تنها كه او، در حق طبرى‏‏‏، جوانشير، بهزادى‏‏‏، مريم فيروز، فاطمه مدرسى‏‏‏، رحمان هاتفى‏‏‏، عباس حجرى‏‏‏، تقى‏‏‏ كى‏‏‏منش، رضا شلتوكى‏‏‏، باقرزاده، گاگيك، باباخانى‏‏‏، حسن قزلچى‏‏‏، حسن حسين‏پور، على‏‏‏ شناسايى‏‏‏، محسن علوى‏‏‏، انصارى‏‏‏، كيومرث زرشناس، نيك آئين، دانش و ده‏ها و ده‏ها مبارزان و دانشمندان جان باخته توده‏اى‏‏‏ دو ناروا اعمال شده است.

سلب آزادى‏‏‏‏ از كارگران اقدامى‏‏‏ غيرقانونى‏‏‏ است! ”فراخوان براى‏‏‏‏ آزادى‏‏‏‏ دستگير شدگان روز جهانى‏‏‏‏ كارگر“

شماره ١٣٨٨ / ١٤

كميته ”تشكل‏هاى‏‏‏‏ مستقل كارگرى‏‏‏‏“ در ”فراخوان براى‏‏‏‏ آزادى‏‏‏‏ دستگير شدگان روز جهانى‏‏‏‏ كارگر“ خبر «يورش نيروهاى‏‏‏‏ امنيتى‏‏‏‏- پليسى‏‏‏‏ و ماموران لباس شخصى‏‏‏‏» را در پارك لاله تهران به كارگران، خانواده‏هاى‏‏‏‏ آن‏ها و ديگر شركت كنندگان در همايش و بزرگداشت ”اول ماه مه“، روز كارگر، اعلام و خواستار «آزادى‏‏‏‏ بى‏‏‏‏قيد و شرط» دستگيرشدگان شده است.

يورش غيرقانونى‏‏‏‏ و ضدكارگرى‏‏‏‏ به كارگران در تهران و شهرستان‏ها، ممانعت از فعاليت قانونى‏‏‏‏ سازمان‏هاى‏‏‏‏ صنفى‏‏‏‏ كارگرى‏‏‏‏، مخالفت با برگزارى‏‏‏‏ جشن اول ماه مه تشكل‏هاى‏‏‏‏ مستقل كارگرى‏‏‏‏، همگى‏ نشان ژرفش تضاد ميان حاكميت سرمايه‏دارى‏‏‏‏ در جمهورى‏‏‏‏ اسلامى‏‏‏‏ ايران و طبقه كارگر، زنان و مردانى‏‏‏‏ كه با نبرد خود نه تنها از حقوق قانونى‏‏‏‏ و انسان خود، كه از منافع كل جامعه دفاع مى‏‏‏‏كنند، مى‏‏‏‏باشد.

همه‏پرسى‏ از مردم براى‏ لغو نظارت استصوابى‏ شوراى‏ نگهبان! حاكميت مردم اصل است!

نظارت استصوابى‏ را بايد با همه پرسى‏ از مردم برچيده و از قانون اساسى‏ حذف شود!

به انديشه، سنن و ايدئولوژى‏ انقلابى‏ حزب توده ايران باورمنديم! سه جريان فكرى‏ در جنبش توده‏اى‏ نقطه مشترك ”راه توده“ و ”عدالت“

١٣٨٨/ ١١

آقاى‏ بهداد گرامى‏
با اين نظر شما اتفاق نظر كامل دارم كه «توده‏اى‏ها در هر كجا كه قرار دارند، موظفند در راه حفظ و پاكيزگى‏ حزبشان بكوشند. به عبارتى‏ ديگر، از يك سو هشيار باشند و صفوف خود را از عناصر متزلزل، وازده و اپورتونيست پاك سازند و از سوى‏ ديگر راه نفوذ مستقيم پليس را نيز سد كنند (با اين تذكر كه همين عناصر ممكن است بعدها خود به مزدور و خادم پليس تبديل شوند).»

شما با لحنى‏ دوستانه، پرسشى‏ را در ميان گذاشته‏ايد. براى‏ پرسشتان سپاسگزارم و مايلم در سطور زير، ضمن پاسخ به پرسش، يك‏بار ديگر درونمايه پرسش را كه در ارتباط قرار دارد با وجود نقطه مشترك بين ”راه توده“ و ”عدالت“ بشكافم و با محك باورمندى‏ به انديشه حزب توده ايران بسنجم.

انطباق تئورى‏ عام بر شرايط مشخص كشور انتقادى‏ وارد؟

1388/ 10

”هواس جمع”، عنوان ابرازنظر انتقاديى‏ است نسبت به نوشتار «”راه توده“ چه هدفى‏‏‏ را دنبال مى‏‏‏كند» در ”توده‏اى‏ها“ (مقاله ١٣٨٨/ ٧)، كه انتشار يافت.
اگر لحن انتقاد پرمعنا و چندلايه است و پرسش‏هايى‏ را برمى‏انگيزد، انتقادهاى‏ شفاهى‏ ديگرى‏ نيز در همين مورد از علاقمندان توده‏اى‏ رسيده‏اند كه نمى‏توان لحن آن‏ها را نيز پرمعنا و يا چندلايه ارزيابى‏ نمود. لحن گله‏آميز اين انتقادهاى‏ دوستانه را بايد نشان پختگى‏ جنبش توده‏اى‏ و نياز واقعى‏ و عينى‏ آن به برطرف ساختن پراكندگى‏ حاكم در آن ارزيابى‏ كرد و ارج نهاد.
اين منتقدين بر ضرورت حل و فصل مسائل و از اين راه بر طرف ساختن پراكندگى‏ نظرى‏ و سازمانى‏ در جنبش توده‏اى‏ و حزب توده ايران پاى‏ مى‏فشارند و بر اين باورند كه تنها از راه بحث درباره مسائل سياسى‏، پديده پراكندگى‏ در جنبش توده‏اى‏ پايان خواهد يافت. آن‏ها خواستار لحن و گفتمانى‏ صميمانه براى‏ گفتگوها شده‏اند.
”توده‏اى‏ها“ انتقادها را آويزه گوش كرده و بر اهميت محتواى‏ سياسى‏ گفتگوها تاكيد دارد. باوجود اين اشاره‏اى‏ به درونمايه انتقادها را ضرورى‏ مى‏داند، كه در پايان نوشتار كنونى‏ مطرح خواهد ساخت.

تاريخ حزب ما، «تاريخ اين مبارزات است»

مقاله ١٣٨٨/ ٨

متن ابرازنظر (سى‏‏ آوريل ٢٠٠٩)

رفيق گرامى‏‏ فرهاد

با سلام و آروزى‏‏ سلامتى‏‏
چون نتوانستم از طريق سايت ”توده‏اى‏‏ها“ اين چند خط را بنويسم، از اين طريق آن را براى‏‏ شما مى‏‏فرستم.

«با سلام
تلاش شما براى‏‏ پايان داده به پراكندگى‏‏ فكرى‏‏ در ميان صفوف توده‏اى‏‏ها قابل تحسين است، اگر چه واقع‏بينانه نيست. كافى‏‏ است نظرى‏‏ به سايت‏هاى‏‏ ”عدالت“ و ”صداى‏‏ مردم“ و سايت‏هاى‏‏ مشابه انداخت تا از عبث بودن اين تلاش‏ها مطمئن شد.

”راه توده“ چه هدفى‏‏ را دنبال مى‏‏كند

مقاله شماره ١٣٨٨/ ٧

ميان ”راه توده“ و ”پيك نت“ تقسيم كار جديدى‏‏ پديد آمده است.
تا گذشته نه چندان دور، محتواى‏‏ نوشتارهاى‏‏ اولى‏‏ به سطح دومى‏‏ رسانده شده بود و هر دو برنامه «سردبير راه توده» را به مورد اجرا گذاشته بودند. برنامه او انتشار يك نشريه «كيهان لندن از ”چپ“» است. به خاطر پافشارى‏‏ او بر تحقق بخشيدن به اين برنامه براى‏‏ نشريه حزبى‏‏ راه توده، نگارنده اين سطور شماره نخستين دوره دوم نشريه را در مهرماه ١٣٧١ بدون شركت على‏‏ خدايى‏‏ منتشر كرد. تنها پس از انتشار شماره اول نشريه بدون شركت او، در ظاهر تمكين كرد و برنامه انتشار يك نشريه توده‏اى‏‏، با محتواى‏‏ مشابه دوره اول راه توده را پذيرفت.