بورژوازی کره جنوبی با استثمار ددمنشانه کارگران کره ای و مهاجر رشد کرد

چاپ

کارگران مهاجر زمانی می توانند کار دیگری بگیرند که کارفرمایان انها را از قراردادهای خود ازاد کنند – چیزی که این شرکت‌ها از انجام آن خودداری می‌کنند. هیچ قانونی برای پشتیبانی از کارگران مهاجر نیست.

کارگران مهاجر در شرکت‌های تولیدی کوچک‌تر که خطرناک‌تر هستند کار می‌کنند که دشواری‌های زبانی و نداشتن تجربه مایه مرگ آن‌ها در سر کار می‌شود.

بیشتر کارگران مهاجر که بدون دلیل آشکاری می‌میرند، به تندی سوزانده می‌شوند تا خاکستر انها به کشورشان فرستاده شود.

در دسامبر ۲۰۲۰، کالبد شکافی تن بی‌جان یک کارگر جوان کامبوجی نشان داد که مرگ او به دلیل یخ زدگی و پارگی ناگهانی رگ های خونی بود. او در اتاقی چرکین با پنجره‌های شکسته زندگی می‌کرد. زمستان‌ها هوای سئول به زیر منهای ۱۵ می‌رسد. برخی از کارگران که در آن کشت‌زار کاهو کار می‌کردند می‌گویند که هنگام نفهمیدن دستور کارفرما به زبان کره‌ای، او آن‌ها را با شلنگ اب‌یاری کتک می‌زد.

بیماری در میان کارگران مهاجر از سوی کارفرمایان گزارش نمی شود.

بسیاری از  کارگران مهاجر بی‌سر و صدا از بیماری‌های گوناگون سر کار می‌میرند، و دلیل مرگ انها به سادگی “ناشناخته” نوشته می‌شود.

 ۴۰ درصد از مرگ و میر ۵۳۳  کارگر از سال ۲۰۱۷  تا ۲۰۲۱  ” ناشناخته” خوانده شد.

آمار پس از بررسی مرگ ۱۳۸ کارگر مهاجر می‌گوید که، ۲۰ درصد این مرگ‌ها در پیوند با شرایط کاری بد بوده‌است.

داده‌های سفارت تایلند در باره ی مرگ و میر کارگران تایلندی در کره‌جنوبی نشان می‌دهد که بسیاری از آن‌ها به بیماری‌های گوناگون در سرکار خود دچار شده بودند که هرگز از سوی کارشناسان دولتی کره‌جنوبی بررسی نشده بود.

کارگران مهاجر همه جوان و تندرست هستند و پیش از آمدن و پس از آمدن به کره‌جنوبی آزمایش پزشکی می‌شوند. این که  پس از چند ماه و یا سال کار در کره به ناگهان به دلیل‌های “ناشناخته” می‌میرند پرسش برانگیز هست.