ارمغان نوروز به ما بهار است. گرمایی که بهار با خود میآورد، رخسار یخ زده را آب میکند و تن را از تن پوش های سنگین میرهاند و روان افسرده را شاد میسازد. کارشناسان زیبایی شناسی میگویند که شوری که بهار در انسان برمیانگیزد، در نهاد انسان نهفته است.
خورشید درخشان، درازی روز، گرمایی تن، سبزی طبعیت، آواز پرندگان مایهی شادی روان میشود. در روانی که شاد است، دانه امید کاشته میشود. انسان که زمستان را جاودانه مییافت، هنگامی که بوسه آفتاب به گونه را حس میکند و آسمان پاک و آبی را میبیند، باور به سرافرازی زندگی در او نیرومند میشود.
بهار مرز میان رویا و واقعیت را در هم میشکند و به رویای آیندهای روشن بالهای نیرومند پرواز میدهد. بهار فصل عاشقان هم هست. نیاکان ما آواز بُلبُل در باغچه و پرواز پروانه به دور گُل را در پیوند ناگسستنی با دلدادگی میدیدند.
نوروز نماد پیروزی اهورا بر اهریمن، پیروزی نیکی بر بدی، و پیروزی بهار بر زمستان است. انسان در طبیعت دگرگون شده پیرامون، سراسر شور رستاخیز می شود و در می یابد که میتوان بهار زندگی را با سازندگی و رزمندگی برپا ساخت.
بگذارید انسانها با الگوگیری از طبیعت، تن پوش نومیدی زمستان را به دور ریزند و با رویشی نو، نیرومند پای در راه آزادی و برابری بگذارند، تا نوروز آینده نمایشگاه نیروی سازنده کارگران و رنجبران شود.
نوروز امسال برای طبقه کارگر و دیگر رنجبران نوید آزادی و رهایی از سردی فرمانروایی سرمایه با کمک واپسگرایان دینی است.
این ذره ذره گرمی خاموش وار ما
یک روز بی گمان
سر می زند جایی و خورشید می شود (کسرایی)
نوروز به مردمان رنج و کار، به رزمندگان راه آزادی و برابری خجسته باد!
دیدگاهتان را بنویسید