نه صلحی آمریکایی که با زور اسلحه تحمیل شود، نه صلح گورستانی یا امنیت بردگان. من از صلح واقعی صحبت میکنم، صلحی که زندگی را ارزشمند میسازد، به مردان و ملتها اجازه رشد و امیدواری میدهد، صلحی نه تنها برای آمریکاییها، بلکه برای تمام بشریت.
در عصری که قدرتهای بزرگ توانایی انهدام کامل متقابل را دارند، صحبت از صلح و کاهش تسلیحات، بیش از هر زمان دیگری ضروری است. میلیاردها دلار برای تسلیحاتی خرج میشود که هرگز نباید استفاده شوند — اما این خود نمیتواند راهحل باشد. باید نگرش خود را نسبت به صلح و اتحاد جماهیر شوروی دوباره بررسی کنیم.
برخی فکر میکنند صحبت از صلح یا خلع سلاح جهانی بیفایده است، مگر اینکه شوروی تغییر رویه دهد. اما مهمتر از آن، ما باید نگرش خودمان را نیز تغییر دهیم.
ما نباید صلح را غیرممکن و جنگ را اجتنابناپذیر بدانیم. مشکلات ساخته بشر هستند، پس بشر میتواند آنها را حل کند.
ما نباید اتحاد جماهیر شوروی را صرفاً به عنوان دشمن ببینیم. مردم شوروی شایسته ستایشاند: برای دستاوردهای علمی، فرهنگی و بهویژه فداکاری بینظیرشان در جنگ جهانی دوم — با بیش از ۲۰ میلیون کشته. ما هرگز در جنگ با شوروی نبودهایم، و هر دو کشور در صورت آغاز جنگ اتمی، بیشترین ضرر را خواهند دید.
صلح عادلانه و واقعی به نفع هر دو کشور است. باید نه برای چشمپوشی از اختلافات، بلکه برای تمرکز بر منافع مشترک تلاش کنیم. ما آمادهایم که بدون تحمیل سیستممان، وارد رقابت مسالمتآمیز با هر ملتی شویم.
گامی در این راستا، ایجاد یک خط ارتباطی مستقیم میان مسکو و واشنگتن برای جلوگیری از سوءتفاهمهاست. همچنین ما در ژنو به دنبال گامهایی برای کنترل تسلیحات و خلع سلاح عمومی و کامل هستیم.
مذاکرات سطح بالا بهزودی در مسکو آغاز خواهد شد تا برای امضای یک معاهده جامع منع آزمایش هستهای تلاش شود.
دیدگاهتان را بنویسید