خلق نقدینگی یک نوع دزدی است؛ کمبود مسکن عمدی است؟

image_printچاپ


💰

مجید گودرزی، کارشناس اقتصادی، در یادداشتی نوشت: تورم بیماری‌ای است که در ایران از آن استقبال می‌شود و حتی سود تلقی می‌گردد. در ایران کارفرمایان با دولت تبانی می‌کنند. پس از بروز تورم، بخش بزرگی از سود تولید باید صرف جبران هزینه‌های اضافی شود، اما دولت بودن توجه به تورم از تولیدکنندگان مالیات می‌گیرد.

📈 افزایش دستمزد و قیمت‌ها
سال گذشته کارفرمایان با افزایش ۳۵ درصدی دستمزدها، به همان میزان قیمت کالاها را بالا بردند؛ در حالی که تأثیر واقعی این افزایش تنها ۳ درصد بود. بسیاری از کارفرمایان فقط سرمایه دارند و سواد اقتصادی ندارند. مردم نیز برای حفظ دارایی‌ها به بازار طلا و ارز؛ بازاری بدون ارزش افزوده هجوم می‌برند.

🏠 کمبود مسکن و هزینه معیشت
سرمایه‌های کشور به جای تولید، در تورم و خرید زمین‌های بایر قفل شده‌اند. کمبود مسکن عمدی است و دولت با ایجاد کمبود زمین، ۳۳ درصد به هزینه معیشت مردم افزوده است. این وضعیت، اقتصاد را از مسیر توسعه دور کرده است.

🛒 رفتار مردم و مشروعیت تورم
رفتار مردم نیز به تورم مشروعیت می‌بخشد؛ هر کالایی که گران می‌شود بیشتر خریداری می‌شود، در حالی که در کشورهای پیشرفته کاهش تقاضا باعث افت قیمت‌هاست. هجوم به کالاهای گران یعنی استقبال از تورم.

⚠️ عامل اصلی تورم: نقدینگی و پروژه‌های نیمه‌تمام
عامل اصلی تورم، خلق نقدینگی است؛ فرصتی برای عده‌ای که تنها با اعتبار، دارایی دیگران را مصادره می‌کنند. بودجه‌بندی و ۶۵ هزار طرح نیمه‌تمام نیز سرمایه ملی را منجمد کرده‌اند. در نتیجه بازدهی فعالیت‌های اقتصادی منفی است.

🔄 چرخه معیوب اقتصاد ایران
کسری بودجه ← خلق نقدینگی ← تورم ← فرار سرمایه به بازارهای غیرمولد ← کاهش تولید ← تورم بیشتر ← کسری بودجه

تا زمانی که بازدهی تولید کمتر از تورم باشد، سرمایه‌گذاری در بخش‌های مولد جذابیتی ندارد و اقتصاد به سمت دلالی و سفته‌بازی می‌رود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *