📌
📜 کنگره چه میگوید؟
خط چیرهٔ کنگرهٔ ششم و هفتم – با همهٔ کمبودها – یک خط مارکسیست-لنینیستی و ضدامپریالیستی و طبقاتی است. حتی در کنگرهٔ هفتم آمده است که «آزادی هم طبقاتی است.» این یعنی هرگونه پیکار برای آزادی، باید در چارچوب نبرد طبقاتی و رهایی کارگران معنا شود. کنگره، امپریالیسم را دشمن اصلی میداند و بر ضرورت مبارزهٔ طبقاتی و پیوند نبرد دموکراتیک با نبرد سوسیالیستی تأکید دارد.
📰 نامهٔ مردم چه مینویسد؟
اما سرمقالههای نامهٔ مردم، بیشتر به آزادی، زنان، حقوق بشر، دیکتاتوری و اعدام میپردازند. خوب اینها موضوعهای مهمی هستند، ولی این سیاست یکچشمی چالشبرانگیز است. نبرد دموکراتیک و نبرد سوسیالیستی، دو حلقه از یک زنجیر هستند. پیکار برای آزادیهای سیاسی، تنها زمانی رهاییبخش است که در راستای نبرد طبقاتی و رهایی کارگران و رنجبران باشد. اما نامهٔ مردم، طبقه را به حاشیه میراند و گفتمان حقوق بشری غرب را بازتاب میدهد. در نامهٔ مردم، کمتر از کارگر، سرمایهدار، امپریالیسم و استثمار سخنی به میان میآید.
⚖️ مقایسهٔ دو نوشته
نامهٔ مردم شمارهٔ ۱۲۶۴، جنگ را خطری ویرانگر میداند و جمهوری اسلامی را همپای آمریکا و اسرائیل، گناهکار اصلی معرفی میکند. بیانیهٔ رسمی حزب، گناهکار اصلی را آمریکا میداند و تندروهای داخلی را در کنار آن.
این دو روایت جمهوری اسلامی را به اندازه امپریالیسم گناه کار می بیند. در حالیکه حقیقت این است که اسرائیل و امریکا به ایران حمله کردند.اما چرا رسانهٔ حزب، خط کنگره را کنار میگذارد؟
🤔 تضاد آشکار
این تضاد میان خط کنگره و رسانههای حزبی، نشانهٔ بحرانی عمیق است. کسانی که در کنگره توانستند بندهای کمونیستی بگنجانند، امروز به نویسندگان نامهٔ مردم اجازه میدهند بر خلاف آن بنویسند. این یعنی یا کنگره جدی گرفته نمیشود، یا جناح راست حزب، رسانهها را در دست دارد. در هر دو حال، نتیجه یکی است: حزب، خط انقلابی خود را از دست داده است.
دیدگاهتان را بنویسید