🌊
🗳️ انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا موجی کم‌سابقه به سود دموکرات‌ها رقم زد. این حزب اکثریت مجلس نمایندگان و سنا را به دست آورد و در ایالت‌های سنتاً جمهوری‌خواه پیروز شد. جیمز تالاریکو در تگزاس نخستین سناتور دموکرات آن ایالت از ۱۹۸۸ شد و آدام همیلتون در کانزاس نخستین دموکرات سنا از ۱۹۳۲ است. دموکرات‌ها فرمانداری تگزاس و جورجیا را نیز گرفتند. در میشیگان، عبدالسلام السید نخستین سناتور مسلمان آمریکا شد؛ نامزدی که با اسلام‌هراسی روبه‌رو بود.
📉 این نتیجه شکست سیاسی دونالد ترامپ بود؛ رئیس‌جمهوری که انتخابات را به همه‌پرسی درباره خودش تبدیل کرد. رأی‌دهندگان حزب او را پس از سیاست خارجی تهاجمی، گرانی و اقدامات خشن پلیس مهاجرت ICE پس زدند. اما شکست ترامپ را نباید معادل پیروزی عدالت اجتماعی دانست.
⚖️ حزب دموکرات همچنان از کمک‌های مالی کلان و نفوذ همان محافل ثروتمندی بهره می‌برد که جمهوری‌خواهان را تأمین می‌کنند. دولت پیشین این حزب از اسرائیل حمایت کرد، در حالی که نسل‌کشی فلسطینیان ادامه داشت. بنابراین، پیروزی انتخاباتی دموکرات‌ها تغییر سیاست آمریکا نیست.
✊ بااین‌حال، پیام انتخابات روشن است: هزینه‌های زندگی و امنیت اقتصادی می‌توانند محور کارزاری پیروز باشند و واژه «سوسیالیسم» دیگر مانند گذشته هراس‌انگیز نیست. هفت نماینده از ژانویه عضو سازمان سوسیالیست‌های دموکرات آمریکا خواهند شد. پیروزی زهران ممدانی در نیویورک نیز نشان داد تمرکز بر نیازهای روزمره مردم حمایت می‌آورد.
🔍 نظام دوحزبی آمریکا و بریتانیا هیچ نسبتی با دموکراسی واقعی ندارد. وقتی قدرت میان دو حزب وابسته به سرمایه‌داران محصور است، انتخاب میان آن‌ها مشارکت برابر مردم در تعیین سرنوشتشان نیست. دموکراسی واقعی به تکثر سیاسی و امکان حضور نیروهای مستقل نیاز دارد.
🌱 این انتخابات فرصتی برای چپ و نیروهای مترقی است، نه تضمینی برای تغییر. این موج به بهبود زندگی مردم نمی‌انجامد و در انتخابات بعدی فروکش می‌کند.
دیدگاهتان را بنویسید