🤯
ما شاهد حمله آشکار به حاکمیت ونزوئلا و اقدام به ربایش رئیسجمهور این کشور بودیم. رسانههای غربی و مقامات آمریکایی حتی برای پنهان کردن واقعیت هم زحمتی به خود نمیدهند و صراحتاً از “منافع نفتی” و “تغییر رژیم” سخن میگویند. این صراحت خود گواه بزرگی بر آشفتگی و اضطراب عمیق آنهاست.
🤔 قدرت واقعی یا ضعف پنهان؟
این عمل به ظاهر خشن، نشانهای از قدرت بیکران آمریکا نیست. برعکس، نشان از درماندگی و فشار شدید بر پیکر امپریالیسمی است که دیگر نمیتواند با نقاب دروغین “دمکراسیسازی” و “حقوق بشر” مردم جهان را فریب دهد. آنها اعتبار خود را به تمامی از دست دادهاند.
📜✂️ پایان یک قرن دروغ!
برای بیش از یک قرن، ایالات متحده با شعارهای فریبنده، دخالتهای نظامی و اقتصادی خود را توجیه میکرد. امروز اما، آنقدر تحت فشار است که حتی آن نقاب قدیمی را نیز کنار میگذارد و آشکارا فریاد میزند: “نفت میخواهیم!” این، پایان اعتبار پروپاگاندا و آغاز افول کامل هژمونی آنهاست. این نمایش خشونت، نه توانایی، که درماندگی را فریاد میزند. هنگامی که امپریالیسم دیگر نتواند با واژههای زیبا بپوشاند، آغاز پایانش فرا رسیده است.
🤝🌍 ونزوئلا تنها نیست!
این حمله، جنایتی نه تنها علیه مردم ونزوئلا، که علیه تمام ملتهای مستقل است. اما تاریخ ثابت کرده که چنین اقدامات ناامیدانهای، تنها موجب بیداری بیشتر ملتها و تقویت جبهه مقاومت در برابر زورگویی خواهد شد که پایههای امپراتوری دروغ را میلرزاند. هر حمله، آتشی است که شعلههای خشم و اتحاد ملتهای آزاده را بلندتر میکند. و این چرخه تاریخ است: ظلمت در نهایت محکوم به نابودی است.
🏰☠️ پایان کار نزدیک است…
وقتی امپریالیسم مجبور شود صورتک خود را بردارد، یعنی نفسهای آخر را میکشد. مقاومت ونزوئلا و همبستگی جهانی با آن، ضربهای دیگر بر پیکر نحیف آن وارد خواهد کرد. به زودی شاهد سقوط این قلعه شنهای روان خواهیم بود.
دیدگاهتان را بنویسید