✍️
🔥 امروز کمر مردم زیر بار گرانی، بیکاری، بیآبی، بینانی و بیخانمَانی خرد شده است. در حالی که سفرهها کوچکتر میشوند و جوانان با بیکاری دستوپنجه نرم میکنند، دستاندرکاران همچنان مشغول بحثهای بیپایان درباره «اقتصاد انگلی» و نسخههای نئولیبرالی هستند.
📈 یک تحلیلگر بازار سرمایه با افتخار از چشمانداز مثبت بورس سخن میگوید؛ میگوید شاخص میتواند به ۱۰ میلیون واحد برسد و سودآوری شرکتها افزایش یافته است. اما واقعیت این است که بخش بزرگی از سهامداران هنوز زیانهای سال ۱۳۹۹ را جبران نکردهاند. در حالی که مردم نان شب ندارند، سود شرکتهای بزرگ و پالایشگاهی بهعنوان «موفقیت اقتصادی» تبلیغ میشود.
👴 وزیر کار هم در همین شرایط از افزایش سن بازنشستگی به ۶۵ سال سخن میگوید. یعنی جوانان بیکار بمانند و کارگران فرسوده تا آخرین رمق کار کنند. وعده «کالابرگ» و «کوپن» هم تنها بازگشت به سیاستهای شکستخورده گذشته است. این همان منطق نئولیبرالی است: فشار بر مردم، سود برای سرمایهداران.
💧 و از سوی دیگر، بحران آب تهران فریاد میزند. ذخیره سدها به ۱۶۵ میلیون مترمکعب سقوط کرده؛ در حالی که سال گذشته ۳۶۹ و میانگین بلندمدت ۵۰۰ میلیون مترمکعب بوده است. یعنی کاهش ۳۳۵ میلیون مترمکعب! بیآبی، بینانی و بیخانمانی، سهگانهای است که زندگی مردم را به مرز نابودی کشانده.
⚡️ این اخبار کنار هم تصویری روشن میسازند: حاکمیت سرمایهداری-دینی با نسخههای پوسیده و سیاستهای ضد مردمی، آیندهای جز فقر و فلاکت برای مردم ندارد. تنها راه نجات، گذر از این نظام و ساختن جامعهای آزاد و برابر است؛ جامعهای که در آن ثروت و منابع به جای سود شرکتهای بزرگ، صرف رفاه و زندگی مردم شود.
👉 تا زمانی که این حاکمیت پابرجاست، گرانی، بیکاری و بیآبی ادامه خواهد داشت. راه رهایی، عبور از سرمایهداری-دینی است.
دیدگاهتان را بنویسید