پرسش:
مثل اینکه اینکار در آوردن افراد به هیئت سیاسی هم تکرار میشد.
پاسخ:
بسیاری از عضوهای حزب، به دلیل جایگاه والای خاوری، از او گوششنوایی داشتند. هنگامی که او رفیقی را نامزد هیئت سیاسی میکرد، دیگران میپذیرفتند، مگر اندک کسانی مانند رفیق مسعود که جاافتاده بودند و سرد و گرم روزگار را چشیده بودند.
رفیق ملکی به رفیق فرهاد دربارهی کنگرهی پنجم گفته بود که رفیق خاوری با آوردن یک رفیق نو به هیئت سیاسی، شمار فرصتخواهان و جاهخواهان را در درون حزب بالا برده است. شگفتی در این است که تاریخ نشان داد که حق با رفیق مسعود ملکی بود و آن رفیق که نه جهاندیده بود و نه در کار حزبی زبده و تنها برای جاخواهی به آنجا آمده بود، پس از زمان کوتاهی خود از حزب بیرون رفت.
رفیق مسعود گفت که رفیق خاوری گاهی به نادرستیِ تصمیم خود پی میبُرد. برای نمونه، کار به جایی رسیده بود که حتا رفیق خاوری دربارهی یک رفیق تازهکار، که خود او را بالا آورده بود، گفته بود که این رفیق را آوردیم تا در «نامهٔ مردم» بنویسد، ولی او همهی خوانندگان را بیسواد کرد. رفیق خاوری همزمان به این رفیق میفهماند که باید گوششنوایی داشته باشد و دیدگاه او را در نوشتهها بازتاب دهد.
دیدگاهتان را بنویسید