👥
🛒در ساعات اوج آلودگی، بسیاری از فعالان اقتصاد غیررسمی همچنان در خیابانها مشغول کار هستند. فروش غذا، جمعآوری زباله، حملونقل دستی و خدمات شهری اغلب در شرایطی انجام میشود که دید کاهش یافته و بوی تند آلودگی در هوا احساس میشود. علائمی مانند سوزش چشم، سردرد، تنگی نفس و خستگی مزمن در میان این کارگران رایج است.
📊بر اساس برآوردها، حدود ۸۰ درصد نیروی کار دهلی در بخش غیررسمی فعالیت میکنند. این گروه شامل صدها هزار دستفروش، زبالهگرد، کارگر خانگی، کارگر ساختمانی و راننده وسایل حملونقل سبک است. بسیاری از آنها به خدمات پایه مانند آب سالم، سرویس بهداشتی، فضاهای استراحت، بیمه درمانی یا تجهیزات ایمنی دسترسی ندارند.
🚮مطالعات مستقل نشان میدهد که شیوع اختلالات عملکرد ریه در میان کارگران خدمات شهری و زبالهگردها بهمراتب بالاتر از میانگین جمعیت است. تماس مداوم با هوای آلوده، دود زبالهسوزی و مواد سمی، خطر آسیبهای دائمی ریوی و افزایش بیماریهای قلبی را تشدید میکند.
🏛️دولت محلی برنامههایی برای کاهش آلودگی و جبران خسارت اقتصادی در زمان محدودیتهای زیستمحیطی معرفی کرده است. با این حال، بخش بزرگی از کارگران غیررسمی در سامانههای رسمی ثبت نشدهاند و عملاً از حمایتهای مالی و اجتماعی محروم میمانند.
⚖️تحلیلگران اجتماعی این وضعیت را یک تناقض ساختاری میدانند: انتخاب میان حفظ سلامت و تأمین حداقل معیشت. تا زمانی که سیاستهای کنترل آلودگی با حمایت واقعی از اقتصاد غیررسمی همراه نباشد، این گروه همچنان ناچار خواهد بود هزینه بحران زیستمحیطی شهر را با سلامت خود بپردازد.
دیدگاهتان را بنویسید