در نظام سرمایهداری جمهوری اسلامی، فشارهای اقتصادی و اجتماعی نه تنها بر طبقه کارگر و لایههای پایینی، بلکه بر لایههای میانی مانند پزشکان جوان و پرستاران نیز افزایش یافتهاست. همزمان با اینکه کشور از کمبود نیروی انسانی در بخش بهداشت و درمان رنج میبرد، حاکمیت بورژوازی به جای فراهم کردن شرایط شایسته برای نیروهای کارآزموده و زبردست، دست به افزایش فشارهای اقتصادی و کاری بر کادر درمانی زدهاست. شرایط کاری کارمندان بهداشتی به اندازهای سخت است که حتا روزنامههای جمهوری اسلامی به گزارش خودکشی پرستاران و پزشکان جوان میپردازند. پزشکان جوان و پرستاران با چالشهایی مانند ساعتهای کاری دراز، شیفتهای توانفرسا، کمبود نیروی انسانی در بخشهای درمانی، مرگ و رنج بیماران، بدهیهای سنگین دوران دانشجویی روبرو هستند.
بهنام کارخانهای، رییس دانشگاه علوم پزشکی همدان، در این زمینه هشدار دادهاست که شرایط نیروی انسانی در این استان «بحرانی» است و کمبود نیرو و فشار کاری بالا، کیفیت خدمات درمانی را پایین آوردهاست. شرایط دشوار کاری برای پرستاران و پزشکان جوان یک بحران فراگیر شدهاست که نه تنها بر کارکرد سیستم بهداشت و درمان تاثیر میگذارد، بلکه به افزایش ناامیدی در میان کادر درمانی و مایه کوچ آنها به کشورهای دیگر شدهاست.
بیعملی سران بهداشتی جمهوری اسلامی در برابر شرایط سخت کاری پرستاران و پزشکان جوان، آنها را وادار به کوچ گروهی به کشورهای خلیج فارس و اروپا کردهاست. محمد شریفی مقدم، دبیرکل خانه پرستار، در گزارشهای گوناگون از کوچ سالانه ۴ هزار پرستار به کشورهای دیگر سخن گفته است و این تنها یکی از پیامدهای بهرهکشی سیستماتیک کادر درمانی و دستمزد ناچیز است. اعتراضات گسترده پرستاران در سراسر کشور، مانند بیمارستانهای اهواز، زنجان و تهران، نشاندهنده ناخشنودی گسترده از شرایط بد کاری و پذیرفته نشدن خواستهای صنفی است. شرایط بهتر کاری، بهبود نظام پرداخت و افزایش دستمزد از برجستهترین درخواستهای پرستاران است.


دیدگاهتان را بنویسید