🧨⚒️ بحران امروز جنبش تودهای، هم در رهبری کنونی حزب و هم در گروههایی مانند دهمهر، ریشه در یک خطای مشترک دارد: کنار گذاشتن سیاست مستقل طبقاتی. این دو جریان، با وجود اختلافات ظاهری، در یک نقطه به هم میرسند: دور شدن از طبقه کارگر و تحلیل ماتریالیستی تاریخ.
🏛️📉 رهبری حزب، با نوسازی ایدئولوژیکِ بیریشه و حذف مفهوم لنینی امپریالیسم، مبارزه ضدسرمایهداری را از پایه تضعیف میکند. دهمهر نیز با ستایش از حاکمیت موجود و تبدیل مبارزه طبقاتی به دفاع از «محور مقاومت»، تحلیل مارکسیستی را با ملیگرایی جایگزین میسازد.
📌📚 برای بازگشت به مسیر تاریخی حزب، باید به سه اصل پایبند شد:
1️⃣ 🏭📖 بازگرداندن امپریالیسم به معنای لنینی آن: یعنی پیوند سرمایه انحصاری با دولت و نقش آن در غارت جهانی.
2️⃣ ✊🕊️ پیوند دوباره مبارزه دموکراتیک با مبارزه سوسیالیستی: آزادی بدون نبرد طبقاتی، به ابزار بورژوازی تبدیل میشود.
3️⃣ 🛠️🌱 بازسازی برنامه اقتصاد ملی و مردمی بر پایه راه رشد غیرسرمایهداری — همان سیاستی که حزب در سال ۵۹ با دقت علمی توضیح داد.
🚩🔧 تنها با این بازگشت است که میتوان بار دیگر نماینده آگاه طبقه کارگر شد، نه دنبالهروی اصلاحطلبی لیبرال یا ملیگرایی شبهچپ.
🌍⚒️ در دوران جدید چندقطبی، نقش طبقه کارگر از همیشه تعیینکنندهتر است. اما اگر نیروهای چپ در تحلیل خود به روابط دیالکتیکی میان کارگر و ملت، بهجای روابط تولید و جغرافیا، و نبرد طبقاتی و «تعادل جهانی» نگاه نکنند، نه تنها کمکی به مبارزه ضدامپریالیستی نمیکنند، بلکه ناخواسته در خدمت سرمایهداری بومی قرار میگیرند.
🚩🔥 وظیفه امروز ما بازسازی خط انقلابی حزب است؛ خطی که زنده میماند اگر سیاست مستقل طبقاتی زنده بماند.
دیدگاهتان را بنویسید