🌍
✍️ بر اساس تحلیل جفری ساکس (Jeffrey Sachs) — اقتصاددان منتقد آمریکایی
🕊️ رد مکرر صلح با روسیه
در نگاه جفری ساکس، تاریخ روابط اروپا و روسیه داستانی تکراری از فرصتهای ازدسترفته برای صلح است. اروپا بارها، در لحظاتی که راهحلهای دیپلماتیک در دسترس بوده، مذاکره با روسیه را رد کرده و بهجای آن، مسیر تقابل را برگزیده است. این انتخابها نهتنها به ثبات منجر نشده، بلکه اغلب برای خود اروپا خودویرانگر بودهاند.
⚖️ استاندارد دوگانه در امنیت
ساکس تأکید میکند که مشکل اصلی نه ایدئولوژی روسیه، بلکه نحوه نگاه اروپا به امنیت است. اروپا گسترش ائتلافها و قدرت نظامی خود را طبیعی و دفاعی میداند، اما رفتار مشابه روسیه—بهویژه در نزدیکی مرزهایش—بهعنوان تهدیدی غیرقابلقبول تفسیر میشود. این عدم تقارن، فضای دیپلماسی را تنگ و احتمال جنگ را بیشتر کرده است.
🧠 روسوفوبیا؛ یک تعصب ساختاری
بهگفته جفری ساکس، روسوفوبیا صرفاً احساسات منفی نسبت به مردم یا فرهنگ روسیه نیست، بلکه یک پیشفرض ساختاری در تفکر امنیتی اروپاست: این باور که روسیه استثناست و امنیتش مشروعیت ندارد مگر خلافش ثابت شود. چنین نگاهی اختلافات سیاسی را به داوریهای اخلاقی مطلق تبدیل میکند و سازش را مشکوک جلوه میدهد.
📜 درسهای تاریخ
از جنگ کریمه در قرن نوزدهم تا دوران جنگ سرد و پس از آن، الگو یکسان بوده است: نادیدهگرفتن نگرانیهای امنیتی روسیه. ساکس نشان میدهد که حتی پس از جنگ سرد، بهجای ساختن نظمی فراگیر—مانند ایده خانه مشترک اروپایی—اروپا مسیر گسترش ناتو و کنارگذاشتن روسیه را انتخاب کرد.
🔚
جمعبندی جفری ساکس روشن است: صلح پایدار در اروپا بدون بهرسمیتشناختن منافع امنیتی روسیه ممکن نیست. تا زمانی که اروپا این بازتاب فکری را کنار نگذارد، همچنان صلح را در دسترس خواهد دید و آن را رد خواهد کرد—و هزینههای سنگینتری خواهد پرداخت.
دیدگاهتان را بنویسید