پرسش:
چرا به نظر شما انتصاب رفقای همنظر در پستهای مختلف حزبی کار درستی نیست؟ مگر همیشه در حزب دستهای مخالف دستهی دیگر نبودهاند؟
پاسخ:
نخست اینکه، در کارهای حزبی و حتا در هر کاری، باید اسلوب و شیوهی درست را بهکار برد. سنجش همدیدگاهی نهتنها یک شیوهی درست برای گزینش نیست، بلکه زیانبخش است و راه را برای چاپلوسان و کاسهلیسان باز خواهد کرد. شیوهی درست این است که نخست به واکاوی همهی سویهها و زمینههای گوناگونِ کاری که باید انجام شود پرداخت و پس از آن به دنبال رفیقی گشت که شایستگی و توانِ انجام این کار را دارد.
دوم اینکه، کاربرد واژهی «دسته» دربارهی حزب پیش از انقلاب درست نیست. دو دیدگاه گوناگون دربارهی چگونگی انقلاب در میهن ما بود که در سالهای ۵۰ شکاف میان آنها بزرگتر شد. از یکسو دیدگاه رفیق اسکندری، رادمنش و … که رفیق خاوری هم تا پیش از زندان با این دیدگاه همراه بود. از سوی دیگر دیدگاه رفیق کیانوری و هواداران سرنگونی محمدرضا و خط مشی انقلابی. ولی نهتنها هیچ دیدگاهی تلاش نکرد که هواداران دیدگاه دیگر را از حزب بیرون کند، بلکه درک میکرد که برای پایداری یگانگی حزب، همسنگی دیدگاههای گوناگون در نهادهای رهبری برجسته است. در کمیتهی مرکزی پس از انقلاب، هر دو دیدگاه در کنار هم کار میکردند و جمهوری اسلامی هواداران هر دو دیدگاه را به دار آویخت.
ولی خوب، نتیجه مثبتِ یکدستسازی حزب از سوی رفیق خاوری، نبودِ انشعاب در دو–سه دهه گذشته در حزب است، ولی بهای سنگین آن، کنارهگیری بسیاری از تودهایها بود.
دیدگاهتان را بنویسید