برای کسانی که باور دارند «عمل، بهترین شکل گفتن است»، مرگ هرگز به معنای فراموشی نیست. میراث لوسیوس واکر، کشیش مبارز و انساندوست آمریکایی، حتی ۱۵ سال پس از درگذشت او همچنان زنده است.
واکر که در سال ۱۹۳۰ در نیوجرسی متولد شد، در جریان جنبش حقوق مدنی سیاهپوستان آمریکا فعال شد و الهامگرفته از مارتین لوتر کینگ علیه تبعیض نژادی مبارزه کرد. دخترش، گیل واکر، او را پدری مهربان، فعال اجتماعی و مدافع عدالت معرفی کرده است. واکر همواره علیه جدایی نژادی در مدارس، وسایل حملونقل و دیگر عرصههای زندگی ایستاد و این تعهد تا پایان عمر با او همراه بود.
اما رابطه عمیق او با کوبا بود که نامش را در حافظه همبستگی جهانی ماندگار کرد. او با بنیانگذاری «کشیشان برای صلح» بیش از ۲۰ کاروان بشردوستانه به کوبا سازمان داد؛ کاروانهایی که نه تنها دارو و کمکهای انسانی حمل میکردند، بلکه چالشی آشکار علیه محاصره اقتصادی و روایت رسمی دولت آمریکا بودند. واکر باور داشت که تحریم، زندگی اقشار آسیبپذیر کوبا را هدف قرار داده است.
او در مبارزات بینالمللی برای بازگشت کودک الیان گونزالس و آزادی پنج قهرمان کوبایی نیز فعال بود. عشق و احترام او به کوبا و رهبر تاریخی انقلاب، فیدل کاسترو، نشانهای دیگر از پیوند عمیق او با این ملت است.
به وصیت خودش، خاکستر لوسیوس واکر امروز در کوبا آرام گرفته است؛ نمادی از عشقی که مرزها را شکست و پلی میان دو ملت ساخت. او در زندگی و پس از مرگ، پیامآور صلح، عدالت و دوستی باقی مانده است.
دیدگاهتان را بنویسید