مهمترین رابطه میان دو کشور روی سیارهی کوچک ما، رابطهی هند و چین است. دو ابرقدرتی که مرز مشترک دارند، و وقتی روابطشان تیره میشود، سربازانشان با چماق به جان هم میافتند؛ و اگر اوضاع بدتر شود، امکان نابودی هستهای متقابل هم وجود دارد.
از همین رو دیدار نارندرا مودی و شی جینپینگ در روز یکشنبه اهمیت زیادی دارد.
برای درک زمینه باید دانست که حتی امروز هیچ پرواز مستقیمی میان هند و چین وجود ندارد. ۲.۸ میلیارد نفر ناچار به توقف در کشوری ثالثاند. در مقایسه، میان چین و آمریکا صدها پرواز هفتگی برقرار است.
این دو کشور از دههی ۱۹۵۰ بر سر درهها و قلهها میجنگند. در سالهای ۲۰۲۰ و ۲۰۲۲ نیز برخوردهای خونینی رخ داد.
پاکستان هم همیشه پای ثابت است. مناقشهی کشمیر نزدیک به هشتاد سال است ادامه دارد و در بهار گذشته حتی به آستانهی جنگ رسید. چین، حامی اصلی پاکستان، جنگنده و سامانهی دفاعی برای مقابله با هند در اختیارش گذاشت.
در جهانی متغیر، حتی ناممکنها ممکن میشوند. چیزی که سال گذشته غیرقابل تصور بود، اکنون رخ میدهد: دیدار مودی و شی، در واکنش به فشارهای دونالد ترامپ. آمریکا بر صادرات هند ۵۰٪ تعرفه بسته است. پیام مودی به واشنگتن روشن است: گزینههای دیگری هم دارد.
مودی به تیانجین پرواز میکند تا در نشست «سازمان همکاری شانگهای» در کنار شی، پوتین، رئیسجمهور ایران و دبیرکل سازمان ملل شرکت کند. برای او این سفر فرصتی است تا هم شکاف با چین را ترمیم کند و هم به آمریکا نشان دهد که هند تنها نیست.
این رابطه غیرخصمانه، پیام روشنی به آمریکا دارد: نزدیکی نسبی دو ابرقدرت آسیایی نه تنها به ثبات منطقهای کمک میکند، بلکه به هند امکان میدهد سیاست خارجی مستقلتری را دنبال کند و آمریکا را مجبور میسازد تا در استراتژی هژمونیک خود تجدیدنظر کند.
دیدگاهتان را بنویسید