–
صحبتهای جاستین کارنی، نخستوزیر کانادا، در اجلاس اپک را میتوان زنگ پایانی برای نظم اقتصادی چند دهه گذشته دانست. اعلام پایان “عصر تجارت و سرمایهگذاری آزاد” توسط یک رهبر غربی، تنها یک تغییر تاکتیک کوچک نیست؛ این اعترافی بزرگ به یک تحول ژئوپلیتیک عمیق است. برای سالها، کشورهای غربی با تکیه بر نهادهای بینمللی، قواعد اقتصادی جهان را به گونهای طراحی میکردند که منافع آنان را تامین کند. اما امروز، جهان شاهد یک تغییر قدرت تدریجی اما غیرقابل انکار است.
کشورهای جهانی جنوب، با محوریت قدرتهایی مانند چین، دیگر حاضر نیستند نقش بازیگران فرعی را در نمایشی که کارگردان آن سیاستمداران غربی هستند، بپذیرند. آنان خواهان روابطی مبتنی بر برابری واقعی، احترام متقابل و منافع دوجانبه هستند. این تنها یک آرزو نیست؛ این یک واقعیت جدید است که قدرتهای سنتی مجبور به پذیرش آن شدهاند. تمایل کارنی برای کاهش وابستگی به ایالات متحده و گسترش روابط با چین، نمونهای گویا از این واقعیت است. حتی با وجود تنشهای گذشته، کانادا به دنبال “بازگشت روابط به مسیر درست” با پکن است.
این تغییر تنها به روابط دوجانبه محدود نمیشود. این چرخش نقشها به خودی خود گویای عمق تحولات است. جهان در حال گذار از یک قطب صلب به سمت نظمی چندقطبی پیچیده است، نظمی که در آن خواست و اراده جهانی جنوب، به عاملی تعیینکننده تبدیل شده و دیگر نمیتوان آن را نادیده گرفت. عصر جدیدی آغاز شده است.
دیدگاهتان را بنویسید