📌ظاهر دعوا بر سر حجاب است، اما ماجرا بر سر جایگاه آذربایجان در معادلات منطقه است؛ جایی که آنکارا و باکو دیگر یک صدا نیستند و تل‌آویو در میانه ایستاده است.🕌 آذربایجان و ترکیه؛ برادری که ترک برداشتباکو ۳۱ شهروند ترک، را ممنوع‌الورود کرد. بهانه، حمایت آن‌ها از دانش‌آموزان محجبه …
🏛️🩺 اعتراف به ناتوانیمسعود پل‌مه، دبیر انجمن کشتیرانی، می‌گوید: «خواسته ما این است که دولت بپذیرد اقتصاد دولتی دیگر نسخه شفابخش نیست. این جنگ نامیمون ثابت کرد که دولت به‌تنهایی نمی‌تواند اقتصاد کشور را بچرخاند» (ایسنا، /۰۷/۲۹). این جمله ظاهراً یک انتقاد است، اما واگذاری بیشتر اقتصاد به بخش خصوصی …
📉گرانی مرغ از ۲۵۰ به ۳۲۰ هزار تومان در یک شب، تورم نقطه‌به‌نقطه خوراکی ۱۲۱ درصد و صرف ۷۸ درصد حداقل حقوق یک خانواده چهارنفره برای غذا، تصویر یک بحران معیشتی ساختاری است، نه یک نوسان مقطعی.🏦 مدیریت نئولیبرالی، تورم را بازتولید می‌کند.وقتی اقتصاد در دست بورژوازی و با نسخه‌های …
📉🛡️این تفاهم‌نامه میان ترکیه، قطر، پاکستان و اندونزی ماهیتاً یک «ائتلاف تسلیحاتی-تولیدی» است، نه سازوکار امنیتی جمعی. هدف آن تولید مشترک، انتقال فناوری و یکپارچه‌سازی زنجیره تأمین است — از پهپاد بیرقدار با قطر تا ناوچه بابور با پاکستان و تانک کاپلان با اندونزی.🌍 این تفاهم جهان را به صلح …
🔥 📜 آنچه در فرانسه می‌بینیم — و به شکل‌های مختلف در اسپانیا، پرتغال، آلبانی، بلژیک و از دیروز ایتالیا — انفجار ناگهانی خشم سرکوب‌شدهٔ توده‌هاست؛ نه یک آشوب بی‌دلیل، بلکه نتیجهٔ سال‌ها نادیده گرفته شدن.🏛 سال‌هاست مردم اروپا طبقات حاکم خود را چیزی جز اندامی تکنوکراتیک و بی‌نام نمی‌بینند …
🩸 🏦 مهراد عباد، عضو هیئت نمایندگان اتاق بازرگانی تهران، در گفت‌وگو با اقتصادنیوز پرده از یک واقعیت تلخ برمی‌دارد: در ایران، تسهیلات بانکی و کمک‌های دولتی عمدتاً به شرکت‌های بزرگ می‌رسد و بنگاه‌های کوچک و نوپا از آن بی‌بهره می‌مانند. او می‌گوید: «روند اعطای تسهیلات در ایران به‌گونه‌ای است …
🕊⚖️ واشنگتن و تهران هر دو به توافقی برای جلوگیری از جنگی دوباره نیاز دارند، اما راه رسیدن به آن پر از سنگلاخ است.اختلاف اصلی بر سر اولویت‌هاست: واشنگتن خواستار کاهش ملموس ظرفیت غنی‌سازی اورانیوم است. در مقابل، تهران می‌خواهد بازگشایی تنگهٔ هرمز و رفع محدودیت‌های اقتصادی و امنیتی در …
🏠⚖️ در دوران سوسیالیسم چکسلواکی، مسکن کالای بازاری نبود؛ دولتی بود که آن را توزیع می‌کرد. اجاره‌بها ناچیز بود و سهم مسکن از درآمد خانواده در مقایسه با استانداردهای غربی پایین می‌ماند. دولت برای رفع کمبود، ساخت انبوه ساختمان‌های پیش‌ساخته (پانل‌ها) را آغاز کرد و بین سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۹۰ …
