Author: سیامک کیانی

مقاله شماره:۶۲ (۲۳ آبان ۱٣۹۷)(۱۳/۱۱-۲۰۱۸)
اگر چه که در نظام سرمایه داری به دلیل های بسیاری باید از تعاونی ها حمایت کرد ولی نباید در باره ی نقش دگرگون کننده آن ها گزاف کرد و آن را بیش از اندازه بزرگ کرد. تعاونی های کارگری هر چند گام های مفید و پیشرفته ای برای تضعیف حکومت سرمایه هستند اما آن ها هرگز به تنهایی نمی توانند ابزارهایی برای از بین بردن نظام سرمایه داری باشند.
نقش پایه ای و دگرگون کننده تعاونی همان گونه که مارکس در باره ی کمون پاریس گفته است زمانی برجسته می شود که خط اقتصادی کلان جامعه راه غیرسرمایه داری باشد.

مقاله شماره:۶۰ (۱ آبان ۱٣۹۷)(۲۳/۱۰-۲۰۱۸)
اتحادیه اروپا از طریق حمایت خود از صنایع تسلیحاتی، برای مدت زمان طولانی در ایجاد یک جهان غیرامن و غیرمطمئن و سرکوب حقوق بشر کمک کرده است. کشورهای عضو اتحادیه اروپا هنگام فروش سلاح و تجهیزات امنیتی به کشورهایی مانند عربستان سعودی مسئولیت اخلاقی روشن دارند و در جنایت های این کشور بر علیه مردم خود و خلق یمن شریک هستند.

مقاله شماره:۵۷ (۱۶ مهر ۱٣۹۷) (۰۸/۱۰-۲۰۱۸)
دل سوز ما مباش، برای جان دادگان ما اشک مریز، برای ناکامی های ما افسوس نخور. ما آن کرده ایم که می بایست می کردیم. کوشیدیم باری را که تاریخ بر دوش ما نهاد به سر منزل مقصود رسانیم.
ما “در دکان هیچ نزول خواری” ننشسته ایم و نخواهیم نشست. “ما نرگس خودپسند دشتی نيستيم که در چشمه سارها به خويش می نگرد، ما تاک آسمانی هستيم و به سوی فرا زمانی بی انجام می رويم” .
اگر دلاوری ما را ارج می نهی، اگر دانش ما را می ستایی، اگر به شکیبایی و پایداری ما آفرین می گویی، اگر نابرابری و ستم را نمی پذیری، اگر هوای پاک و آب ناب می خواهی، با ما همراه شو. اگر خرسند از صدای غوکان برکه نیستی با ما به دریا بیا. ما نمی گوییم که با ما بودن آسان است ولی با همیاری هم خود را خوشبخت شاید نه ولی توده ها را خوشبخت خواهیم کرد و با این وظیفه “در عصاره ی خود با عشق به تبار انسانی خواهیم جوشید”.

مقاله شماره:۵۶ (۱۵ مهر ۱٣۹۷) واژه ی راهنما: سیاسی– ادبی نشانی اینترنتی این مقاله: https://tudehiha.org/fa/7284   بال های پرواز یک زندانی سیاسی   برگردان نامه احمت التان (Ahmet Altan)  نویسنده و زندانی سیاسی ترک     ” یک شی در جنبش نه در جایی هست که هست و نه در …

مقاله شماره:۵۳ (۱۵/۰۹-۲۰۱۸)(۲۴ شهریور ۱٣۹۷)
در مجموع نهال جنبش ضدنئولیبرالی مردم نتوانست به درخت نیرومند سوسیالیستی دگردیسی کند. بدین گونه، این نارضایتی بزرگ در قفس اداره بورژوازی جامعه زندانی شد و بال پرواز نیافت. به زبانی دیگر توده ها دریافتند که باید دست های اقتصاد نئولیبرالی را از جامعه کوتاه کرد ولی به دلیل خیانت سوسیال دموکرات و کرختی “چپ های میانه ” و ناباوری آنها به اندیشه جایگزینی سوسیالیسم، توده ها نتوانستند راه درست برون رفتن از این گمراهی را بیابند.