مقاله شماره: ۳۲ (۱۹/۰۶-۲۰۱۸) ( ۲۹خرداد ۱٣۹۷)
روند یکپارچگی ایستا پذیر نیست. روند یکپارچگی وابسته به خواست کسی در اینجا و آنجا نیست. این روند پاسخ به یک نیاز تاریخی برای همیاری و همکاری همه ی نیروها در راه بهبودی زندگی زحمتکشان است و بدین گونه به سیر پر تضاریس خود در جاده ای ناهموار و در زمانی شاید دراز ادامه می دهد.
مقاله شماره: ۳۱ (۱۶/۰۶-۲۰۱۸) ( ۲۶خرداد ۱٣۹۷)
سياست مستقل طبقاتي حزب توده ايران كه در جستجوي صادق ترين و مبارز ترين نيروها براي اتحادهاي اجتماعي مي رزمد، دچار اين توهم نيست كه طبقات حاكم داوطلبانه و از سر ”اخلاق اسلامي“ از منافع غارتگرانه و ضد مردمي و ضد ملي خود چشم مي پوشند. به زير كشيدن حاكمان يك وظيفه ي انقلابي توده هاست. هر چقدر تجهيز توده ها وسيع تر و عميق تر انجام شود، همانند انقلاب بهمن ٥٧، گذار انقلابي كم دردتر و مسالمت آميزتر انجام خواهد شد. براي دسترسي به اين هدف بايد برنامه ريخت و جمعي براي تحقق آن كوشيد.
مقاله شماره: ۳۰ (۰۹/۰۶-۲۰۱۸) ( ۲۰خرداد ۱٣۹۷)
نبود برخورد سيستمي متاسفانه در مواردي در طول بحث ها وجود دارد و به «سوزن دوزي بي انتها» مي ماند و در تاييد تز «تكثر نظرها» قرار مي گيرد و آن را تغذيه مي كند. «دمكراتيك» اعلام كردن «تكثر نظرها» (پوپر)، در اين برداشت غيرديالكتيكي خلاصه مي شود كه جمع مكانيكي نظرها مورد توجه قرار مي گيرد. به سخني ديگر، برداشتي كه جايگاه نظر خاص فرد را پيامد زاويه- جايگاه ديد نگرنده ارزيابي نمي كند كه در جمع ديالكتيكي آن ها، “كليت” پديده همه جانبه قابل درك مي گردد، بلكه هر نظر را يك شخصيت تاريخي يكتاي مجرد اعلام مي كند و از اين رو آن را “دمكراتيك” ارزيابي كرده و مانند پوپر «عين تبلور دمكراسي» مي داند!
مقاله شماره: ۲۹ (۰۸/۰۶-۲۰۱۸) ( ۱۸ خرداد ۱٣۹۷ )
تردیدی نیست که هدف اصلی “راه توده” اکنون تقویت سازش کاری و جناح سوسیال دموکرات در “چپ” است. بدین گونه نمی تواند به عنوان “توده ای” در خانه وحدت در کنار دیگر نیروهای توده ای قرار گیرد.
اما همان طور که در یک نوشتار دیگر نوشتم، روند وحدت و یکپارچگی پرتضاریس است و در این راه ناهموار و پرخارِ برخی ها بر زمین خواهند ماند و کاروان به پیش خواهد رفت. “راه توده” با ادامه این سیاست چنین سرنوشتی دارد. آیا عنصرهای مثبتی که اینجا و آنجا در نوشتارها به چشم می خورد قادر خواهد بود وضع را تغییر دهد، روشن نیست.
مقاله شماره: ۲۸ (۲۸/۰۵-۲۰۱۸) (۷ خرداد ۱٣۹۷)
در شرایط کنونی جهان با یکه تازی نئولیبرالیسم و پرخاشگری سرمایه مالی امپریالیستی که به دنبال تبدیل جهان به نومستعمره ی خود است نمی توان مضمون مبارزه ی ضد امپریالیستی را از مبارزه علیه اقتصاد سیاسی نئولیبرال جدا ساخت.
مقاله شماره: ۲۷ (۲۷/۰۵-۲۰۱۸) ( ۶ خرداد ۱٣۹۷)
نبرد طبقاتي و ژرفش آن در سال هاي اخير عمدتاً به طور ناخود آگاه و به طور عيني پيش مي تازد. درحالي كه ذهنيت راهبردي آگاهانه براي تجهيز مبارزه زحمتكشان يدي و فكري و لايه هاي خرده بوژوازي زحمتكش لنگ لنگان به دنبال آن مي رود. تضاد ميان سطح واقعيت عيني و عقب ماندگي ذهني انقلابي درروند رهايي بخش كنوني انكارناپذير و عنصر ايجاد شدن احساس خطري است كه “چپ” با آن روبروست!
مقاله شماره: ۲۶ (۲۳/۰۵-۲۰۱۸) ( ۲ خرداد ۱٣۹۷)
راه نجات ایران در عزایم داری برای فرجام نیست، بلکه راه یافتن استقلال اقتصادی- اجتماعی کشور است که از عهده ی این رزیم ارتجاعی و بریده از مردم بر نمی آید. ضرورت انتخاب راه انقلابی هر روز بیش تر به ثبوت می رسد. توضیح این نکته یکی از وظیفه های اصلی حزب توده ایران است.
مقاله شماره: ۲۵ (۱۸/۰۵-۲۰۱۸) ( ۲۸ اردیبهشت ۱٣۹۷ )
رمز پیروزی و فراگیر شدن حزب پس از انقلاب چه بود؟
حزب توده ایران نه با سازش ایدیولوژیک و خیانت به منافع زحمتکشان به آن جایگاه والا رسیده بود. حزب توده ایران با پایبندی ایدیولوژیک و وفاداری به زحمتکشان موفق شد که دیگر طبقه ها و قشرهای اجتماعی جامعه را به درستی برنامه حداقل کارگری حزب قانع کند.
به سخنی دیگر حزب توده ایران برای فراگیر شدن خود به “راست” نرفت بلکه جامعه را به “چپ” کشاند.
