مقاله شماره: ۲۴ (۱۴/۰۵-۲۰۱۸) ( ۲۴ اردیبهشت ۱٣۹۷ )
ما انسان های بی شناسنامه ای نیستیم. ما وارثان انقلابی گری حیدر عمو اقلی، اندیشمندی ارانی، شجاعت روزبه، درایت مهرگان و سیاستمداری کیانوری و فروتنی فیلسوف طبری هستیم. بگذارید همه ی درون- و برون حزبی ها در عمل نشان دهند که شایستگی بودن در این گردان را دارند.
مقاله شماره: ۲۳ (۱۲/۰۵-۲۰۱۸) (۲۲ اردیبهشت ۱٣۹۷)
انديشيدن انتقادي انسانِ مسلح به منطق ماركسيستي، انديشيدن براي تغيير شرايط است. قناعت به سكوت، پذيرش شرايط حاكم است. آن كس كه مي انديشد تا تغيير دهد، به راه حل هاي ممكن دست مي يابد. آن كس كه سكوت مي كند، از حركت بازمي ماند، از وقايع و روند تاريخي عقب مي ماند و از صحنه نبرد كنار زده مي شود. طبري «معشوق» را در شعر زندان خود با همين نام كه ذكر شد، در وسط جريان خروشان تاريخ مي خواهد!
مقاله شماره: ۲۲ (۰۸/۰۵-۲۰۱۸) ( ۱۸ اردیبهشت ۱٣۹۷ )
رفيق فرخ نعمت پور مايل است با استدلال از ماركس، درستي نظرات خود را به ثبوت رساند. تكيه نظري به مواضع بنيان گذاران سوسياليسم علمي را توسط اين رفيق بايد گامي اصولي ارزيابي كرد. او اما در اين كوشش پيگير نيست. اما او درنيافته است كه ماركسيسم- لنينيسم از موضع جانبداري تاريخي براي حفظ هستي گونه ي انسان و هم از موضع دفاع از منافع لحظه ي طبقه كارگر استدلال مي كند. سرشت ترقي خواهانه و انسان دوستانه ي ماركسيسم در اين امر ريشه دارد.
مقاله شماره: ۲۱ (۰۵/۰۵-۲۰۱۸) ( ۱۵ اردیبهشت ۱٣۹۷ )
من نمي دانم كه رفقاي گرامي محمد اميدوار و نويد شمالي كه در كلاس هاي درس دانشگاهي و يا در كنفرانس هاي بين المللي با توانايي مواضع خود را توضيح مي دهند و تفهيم مي كنند، چرا از گفتگو با توده اي ها هراس دارند؟
مقاله شماره: ۲۰ (۰۱/۰۵-۲۰۱۸) ( ۱۱ اردیبهشت ۱٣۹۷ )
باید فعالیت روشنگرانه- افشاگرانه ی حزب توده ایران را از گرداب تكرار و بی حركتی خارج نمود. اینیك نیاز و ضرورت تاریخی است.
به این ضرورت زیبا و والای تاریخی تنها هنگامی دست خواهیم یافت و استه تیك گذار از رنگین كمان راتجربه خواهیم كرد كه همه ی توده ای ها در هر كجا كه قرار دارند، با هشیاری و درك احساس مسئولیت تاریخی خود به عمل مشترك بپردازند. باید اكنون حركت كرد. فراموش نباید كرد كه تاریخ آن هایی را كه دیر می رسند، جریمه می كند!
مقاله شماره: ۱۹ (۳۰/۰۴-۲۰۱۸) ( ۱۰ اردیبهشت ۱٣۹۷ )
براي حل ترقي خواهانه تضاد هاي سه گانه، كدام نكته پيش شرط است؟ آيا مي توان حل تضاد را به عهده ي “بورژوازي ملي و ميهن دوست” گذاشت؟ جرياني كه سمت “چپ” آن، نمايندگان اصيل اصلاح طلب هستند؟ تجربه ي عملي گذشته، به اين پرسش پاسخ منفي مي دهد. جريان هاي صادقِ “انقلابي” در ميان اصلاح طلبان كه خوشبختانه خود را جمع و جور مي كنند و مي خواهند با «بازگشت به بهشتي و مطهري» آب رفته را به جوي بازگرداند، و به درستي «آزادي را ميوه ي شيرين عدالت اجتماعي» (فرشاد مومني) اعلام مي كنند، بدون ترديد نزديك ترين متحدان ما براي تغييرات انقلابي در جامعه هستند و مانند توده اي ها خواستار احياي دستاوردهاي ملي- دمكراتيك انقلاب بهمن اند، اما هنوز بايد گام هاي اساسي را در سوي تغييرات ترقي خواهانه بردارند.
مقاله شماره: ۱۸ (۲۶/۰۴-۲۰۱۸) ( ۶ اردیبهشت ۱٣۹۷ )
جهان را در بوتة عمل مي گدازند و در انبيق عمل تقطير مي كنند.
مقاله شماره: ۱۷ (۲۴/۰۴-۲۰۱۸) ( ۴ اردیبهشت ۱٣۹۷ )
راه درست این استکه ما با هشیاری با مبارزه با رژیم ولایت فقیه سرمایه داری ادامه دهیم بدون آنکه همگام و همساز تجزیه طلبان شویم و هم زمان ما باید به مبازره با خطر جنگ ادامه دهیم بدون آن که با رژیم ولایت همسنگر شوییم. ما باید ظرافت دیالکتیک مبارزه آزادی خواهانه و حفظ یکپارچگی میهن را بشناسیم و آنرا در مبارزه روزانه بکار بریم.
