آمریکا و اروپا، با کمکهای نظامی، پشتیبانی سیاسی و وتو در سازمان ملل، اسرائیل را در اشغال سرزمینهای فلسطینی مصون از پاسخگویی نگه میدارند. این اتحاد، منافع امپریالیستی—کنترل منابع، سرکوب مقاومت و تضمین متحدی مطیع در منطقه—را تأمین میکند. آزادی فلسطین همچنان در چنگ این سیستم ستمگر گرفتار است.
Caitlin Johnstoneمی نویسد:
اعتراض، تروریسم است.
اختلافنظر، تبلیغات روسیه است.
تفکر انتقادی، اطلاعات نادرست است.
جنگ، صلح است.
ما در عصری زندگی میکنیم که اختلافنظر جرم انگاشته میشود، پرسش از قدرت به عنوان وفاداری به دشمنان خارجی تصویر میشود، و تقاضا برای عدالت، افراطگرایی نامیده میشود.
هولوکاست غزه در برابر چشمان ما در حال وقوع است. تصور کنید آلمان نازی را، اما با گوشیهای هوشمند و رسانههای اجتماعی که آنچه در اردوگاهها میگذشت را به صورت زنده به جهان نشان میداد. هیچکس نمیتواند بگوید: «من نمیدانستم.» این بهانه دیگر وجود ندارد.
«به عکسهای خبری از غزه نگاه میکردم که امروز منتشر شده بود و یک لحظه طول کشید تا متوجه شدم یکی از آنها تصویر یک نوزاد بدون سر بود. خدایا رحم کن.»
«آنها درباره نوزادان سربریده دروغ گفتند تا بتوانند نوزادان را سر ببرند.
آنها درباره تجاوز دروغ گفتند تا بتوانند تجاوز کنند.
آنها درباره هفتم اکتبر دروغ گفتند تا بتوانند صدها هفتم اکتبر دیگر رقم بزنند.»
گزارش شده که حماس پیشنهاد آزادی تمام گروگانها در ازای آتشبس دائمی را داده است. اسرائیل از اکتبر ۲۰۲۳ این پیشنهاد را رد کرده. اما منتقدان هنوز میگویند: «حماس فقط باید گروگانها را آزاد کند و همهچیز تمام میشود.» در حالی که در دنیای واقعی، اسرائیل مدام همین معامله را رد میکند.
صهیونیسم یک ایدئولوژی سیاسی است. تورات نگفته: «تو باید یک دولت آپارتاید جدید را بر تمدنی زنده در هزاران سال بعد تحمیل کنی، حتا اگر که این کار نیازمند نسلکُشی و جنگ ابدی باشد.»
درست است ، حماس بارها در چند ماه اخیر اعلان کرده که تمام گروگان
ها را در مقابل آتش بس کامل آزاد خواهد کرد.
ولی
اسرائیل به دنبال تخلیه کامل غزه، و تبدیل کامل فلسطین به اسرائیل است. ز این روهرگز آتش بس دائم را نخواهد پذیرفت