🛠️
دن وانگ، تحلیلگر کاناداییـچینی، برای توضیح قدرت تکنولوژیک چین از تفاوت میان «دانش صریح» و «دانش ضمنی» استفاده میکند. بهنظر او، بسیاری از مردم فکر میکنند اگر نقشه، فرمول ساخت یک فناوری را داشته باشند، میتوانند آن را دوباره تولید کنند. اما واقعیت پیچیدهتر است. دانش صریح همان چیزی است که میتوان آن را نوشت، آموزش داد یا ذخیره کرد؛ مثل طراحی یک تراشه، نقشه کارخانه یا مقاله علمی. این نوع دانش قابل انتقال است و حتی میشود آن را آنلاین دانلود کرد.
⚙️
اما دانش ضمنی چیز دیگری است. این دانش در تجربه روزانه مهندسان، کارگران و کارخانهها شکل میگیرد. مثلاً اینکه یک تکنسین فقط با شنیدن صدای دستگاه بفهمد کدام قطعه درست تنظیم نشده. این مهارتها معمولاً در کتابها نوشته نمیشوند و فقط از راه کار عملی و تکرار طولانیمدت بهدست میآیند. وانگ میگوید چین طی چند دهه، حجم عظیمی از این دانش ضمنی را در شبکه صنعتی خود جمع کرده است.
🏭
او شهر شنژن را نمونه کامل این موضوع میداند؛ جایی که کارخانهها، تامینکنندگان، طراحان و مهندسان در فاصله چند ساعت از هم قرار دارند و میتوانند خیلی سریع محصولی را طراحی، آزمایش و اصلاح کنند. از نگاه وانگ، برتری چین فقط در اختراع نیست، بلکه در توانایی ساختن، مقیاسدادن و بهبود مداوم فناوریهاست. بههمین دلیل او معتقد است بسیاری از کشورها میتوانند نقشه ابزارها را کپی کنند، اما بازتولید اکوسیستم صنعتی چین بسیار سختتر و زمانبرتر است. 🚀
وانگ از این ایده برای نقد نگاه غرب به فناوری هم استفاده میکند. او میگوید آمریکا بیشتر روی نرمافزار و نوآوریهای تئوریک تمرکز کرده، درحالیکه چین آرامآرام زنجیرههای واقعی تولید را در اختیار گرفته است. بهنظر او، قدرت آینده متعلق به کشوری است که بتواند ایدهها را سریعتر، ارزانتر و در مقیاس عظیم به محصول واقعی برای جهان تبدیل کند.
دیدگاهتان را بنویسید