بیش از ۷۰۰ نماینده از ۱۰۰ کشور جهان در ماه سپتامبر
در شهر کندی، سریلانکا، گرد هم آمدند تا در سومین «فروم جهانی نیلنی» درباره حاکمیت غذایی و عدالت اجتماعی به تبادل تجربه و ساخت اتحاد بپردازند. این گردهمایی، نقطه مقابل نشستهای اقلیمی رسمی توصیف شد؛ نشستهایی که به گفته برگزارکنندگان عمدتاً تحت سلطه شرکتهای بزرگ و منطق بازار قرار دارند.
در این فروم، کشاورزان خُرد، ماهیگیران، چوپانان، کارگران و جوامع بومی از سراسر جهان صدای مشترکی ساختند: دفاع از حق مردم برای کنترل زمین و تولید غذایی پایدار.
گزارشهای ارائهشده در این نشست نشان داد که یک درصد از بزرگترین شرکتهای کشاورزی اکنون ۷۰ درصد زمینهای کشاورزی جهان را کنترل میکنند؛ نابرابریای که به فقر و ناامنی غذایی در روستاها دامن میزند. شرکتها اغلب زمینهای بومیان را به نام «راهکارهای سبز» یا برای کسب اعتبار کربنی تصرف میکنند. فعالان توضیح دادند چگونه این سیاستها، به جای کاهش بحران اقلیمی، مردم محلی را از خانهها و منابعشان محروم میکند.
شرکتکنندگان بر «اگرواکولوژی» بهعنوان بدیلی ریشهدار و برگرفته از دانش بومی تأکید کردند؛ مدلی که رابطهای متوازن میان انسان، حیوان و طبیعت برقرار میکند و پاسخی عملی در برابر «مجتمع کشاورزی صنعتی» است که بحران اقلیمی کنونی را تشدید کرده است.
همبستگی بینالمللی نیز محور مهم نشست بود. وضعیت فلسطین، سودان، کنگو، یمن و اوکراین مورد توجه قرار گرفت و فروم استفاده از «گرسنگی بهعنوان سلاح» را جنایتی جدی دانست.
این فروم بخشی از فرآیند جهانی برای آمادگی در برابر نشست COP30 در برزیل است. پیام آن روشن بود: مقاومت تنها نیست، بلکه در حال تبدیل شدن به جنبشی جهانی است. همانطور که بیانیه نهایی تصریح کرد: «جهان دیگری نهتنها ممکن است، بلکه همین امروز توسط کسانی ساخته میشود که زمین را حفظ میکنند، جوامع خود را تغذیه میکنند و برای عدالت میجنگند.»
دیدگاهتان را بنویسید