«مارک روته»، دبیرکل ناتو، اعلام کرد که جنگ اوکراین یک مناقشه منطقهای نیست، بلکه جهانی است و کشورهای مختلف به دقت در حال رصد نتیجه آن هستند تا ببینند آیا روسیه یا غرب پیروز خواهد شد. روته هشدار داد نتیجه این جنگ میتواند بر اقدامات چین در منطقه هند-آرام تأثیر بگذارد.
مذاکرات دیپلماتیک برای حل بحران ادامه دارد و آمریکا گفتوگوهای صلح را در عربستان سعودی پیش برده است. «دیمیتری پسکوف»، سخنگوی کرملین، تأکید کرد که مسکو همچنان به دنبال راهحل سیاسی است و تعلیق حملات به تأسیسات انرژی اوکراین نشاندهنده تمایل روسیه به صلح است. «ولادیمیر پوتین»، رئیسجمهور روسیه،با ابراز تمایل به طرح صلح پیشنهادی آمریکا اعلام کرد که هرگونه توافق باید منجر به صلح پایدار شود.
در حالی که اوکراین تاوان این جنگ را با خون میپردازد و مردم اروپا با تورم و بحران انرژی دستوپنجه نرم میکنند، نخبگان حاکم در برلین، پاریس و لندن این جنگ را فرصتی برای تحکیم قدرت امپریالیستی خود میدانند—ثابت میکنند که برای آنها، «دفاع از دموکراسی» کمتر از منافع اقتصادی و ژئوپلیتیک اهمیت دارد.
قدرتهای اصلی اروپایی—به ویژه آلمان، فرانسه و انگلیس—به دلایل استراتژیک و اقتصادی تمایلی به پایان سریع جنگ ندارند. ناتو در سال جاری ۲۰ میلیارد یورو کمک نظامی به اوکراین اختصاص داده است.
آلمان به یکی از بزرگترین تأمینکنندگان سلاح برای اوکراین تبدیل شده و صنایع نظامی آن مانند «راینمتال» و «کراوس-مفئی وگمن» سودهای بیسابقهای کسب کردهاند. فرانسه تحت رهبری ماکرون، با شعار «استقلال استراتژیک اروپا» از این جنگ برای تضعیف روسیه و تقویت نفوذ خود در شرق اروپا استفاده میکند. مواضع گاه تهاجمی ماکرون—حتی پیشنهاد اعزام نیروهای ناتو به اوکراین—نشان میدهد که فرانسه عجلهای برای صلح ندارد.شرکتهای تسلیحاتی فرانسه (تالس، داسو، نکستر) سود کلانی به دست آوردهاند. شرکتهای نظامی انگلیس (BAE Systems، رولز-رویس) قراردادهای میلیاردی بستهاند.
دیدگاهتان را بنویسید