⚡
آن کس که گمان میکند میتوان با دولت کهنه – دولتی که در چنگ سرمایه و خودکامگی است – و با ابزار همان طبقهٔ چیره، به سوسیالیسم رسید، سخت دچار لغزش است. دولت سرمایهداری به خودی خود به نفع کارگران عمل نخواهد کرد؛ مگر آنکه از میان برود و از نو ساخته شود. پس نمیتوان با رأی دادن یا اصلاحکردن، نظام را به سوی سوسیالیسم برد. باید دولت کهنه را کنار گذاشت و دولت نوینی بنیان نهاد.
📖 انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ برای نخستین بار در جهان نشان داد که این کار شدنی است. آن انقلاب یک رویداد تکافتاده نبود، بلکه نتیجهٔ دههها سازماندهی شوراهای کارگری و دهقانی بود. نبرد برای بهبودهای روزمره، همزمان با پیکار برای براندازی نظام کهنه و جایگزین کردن آن با دولت پرولتاریا پیش میرفت. انقلاب اکتبر سه درس بزرگ به ما داد: نخست، بورژوازی تا واپسین نفس از حکومت طبقاتی خود پاسداری میکند و با خشونت پاسخ میدهد. دوم، طبقهٔ ستمدیدهای که نخواهد به نبرد بپردازد، همچنان برده خواهد ماند. سوم، انقلاب یک رویداد یکشبه نیست. انقلاب درازمدت است و فراز و نشیب دارد.
🎯 پرولتاریا و دیگر رنجبران خواهان دگرگونی آرام و بیخشونتند. از اعتصاب و اشغال کارخانه تا نافرمانی مدنی، کارگران بارها کوشیدهاند بدون خونریزی نظم کهنه را به چالش بکشند. ولی این بورژوازی است که هر بار با هزار نیرنگ از انجام روند بیتنش خودداری میکند. هر بار که پای سود سرمایه در میان است، دولت به پلیس و ارتش فرمان میدهد تا هر جنبشی را در نطفه خفه کند.
دیدگاهتان را بنویسید